رسول خدا ( ص ) - آن بزرگوار با كرامت بسيار وفادار بود و وفادارى او نسبت به همنشينان گذشتهء خود توجّه همهء كسانى را كه به مطالعهء سيرهء او پرداختهاند به خود جلب مىنمايد :
الف : آشكارترين گواه اين حقيقت ، وفادارى آن حضرت با خديجه است كه در فقدان او دوستان وى را مورد محبّت قرار مىداد ، روابطى را كه او برقرار كرده بود همچنان استوار مىداشت و هرجا نامى از او به ميان مىآمد از او به نيكى ياد مىكرد و كردار سرتاسر نيكى و زيبايى او را مورد تقدير قرار مىداد تا آنجا كه عايشه مىگويد : « غيرت من عليه هيچ زنى آنسان كه عليه خديجه برانگيخته شده بود برانگيخته نشد و اين بدان سبب بود كه پيوسته مىشنيدم رسول خدا ( ص ) از او ياد مىكرد و گاه مىشد كه گوسفندى مىكشت و آن را به دوستان قديمى خديجه اهدا مىكرد . ديگر آنكه خواهر خديجه به حضور وى بار يافت و آن حضرت با ديدن او آسوده خاطر گشت و يا يك بار زنى بر او وارد شد و آن حضرت با روى گشاده با او برخورد كرد و به نيكى از وى تفقّد نمود و هنگامى كه آن زن بيرون رفت فرمود :
« اين زن در زمان خديجه به خانهء ما مىآمد » .
نمونهاى ديگرى كه از وفاى او نسبت به خديجه حكايت مىكند آن است كه يك بار در پى ستايش فراوان پيامبر ( ص ) از آن همسر نيكوكار ، عايشه به اعتراض به ايشان گفت : « آيا او جز پيرزنى نبود كه خداوند بهتر از او را به تو داد ؟ » آن حضرت در پاسخ فرمود : « بدان كه به خداوند سوگند ، خداوند بهتر از اويى به من نداده است . او در زمانى كه مردم كفر ورزيدند به من ايمان آورد ، در زمانى كه مردم مرا دروغگو خواندند و تكذيب كردند او مرا تصديق نمود ، در زمانى كه مردم مرا از همه چيز محروم ساخته بودند او با بخشش مال و ثروت خويش با من همدردى كرد و بالاخره خداوند از او پسرى به من داد و از هيچ يك از ديگر زنان نه » .
او به سبب شدّت وفادارى با خديجه هرگاه كسى از فرزندان وى را كه از شوهر قبلى او بودند مشاهده مىكرد ، آنان را غرق در محبّت و توجّه مىساخت
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 395
مساهمون: حسين صابري
ص٣٩٥