شما حريص و به امور شما علاقهمند و بر مؤمنان رؤوف و مهربان است » « 33 » .
نيز مىفرمايد : « و ما تو را نفرستاديم مگر آنكه رحمتى بر جهانيان باشى » « 34 » .
از اين پيش در مباحثى در اين زمينه ، بيان كرديم كه مهربانى و رحم ورزيدن آثارى فراگير در پى دارد . پيامبر اكرم ( ص ) نيز خود به اين امر اشاره فرموده است ؛ چه ، او اصحاب خود را مرتّبا به مهربانى با همديگر تشويق و ترغيب مىكرد و آنگاه كه يكى از اصحاب به وى عرضه داشت « اى رسول خدا بسيار از رحمت و مهربانى سخن مىگويى با آنكه ما با همسران و فرزندان خود مهربانيم » ، فرمود : « من در پى اين نيستم ، من مهربانى با همگان را خواهانم » .
شفقت و رأفت معمولا در مواضع خاصّى خود را نشان مىدهد ، امّا رسول خدا ( ص ) بر خلاف معمول مردم هم از مهربانى و رحمت همگانى و هم از رأفت و مهرورزى فردى برخوردار بود ، البتّه مشروط به آنكه اين مهرورزى فردى با مهربانى با همگان تعارض نداشته باشد ، بدينترتيب كه بر گناهكاران ستمگرى كه مرتكب گناه مىشوند دلسوزى شود ، گناهى كه مستلزم استحقاق حدّى از حدود الهى و كيفرهاى شرعى مىشود . به همين سبب است كه خداوند در قرآن مىفرمايد : « زن و مرد زناكار هر يك را صد تازيانه زنيد و اگر به خداوند و به روز واپسين ايمان داريد در اجراى احكام دين الهى گرفتار دلسوزى نسبت به آنان نشويد . نيز مىبايست مجازات زناكار را گروهى از مؤمنان شاهد باشند » « 35 » .
به هر حال ، رسول خدا ( ص ) با رأفت و مهربانيى كه دلهاى گريخته از حقيقت را رام مىساخت و دورى آنها را به نزديكى و تندى و خشونت آنها را به انس
هامش
( 33 ) - توبه / 128 .
( 34 ) - انبياء / 107 .
( 35 ) - نور / 2 .