از آن هنگام كه محمّد بن عبد اللّه ( ص ) زندگى را آغاز كرد ، عقل كامل او زيور پر ارجى بود كه او را بر كودكان همسنّ و سال خود برترى مىداد و از آن زمان كه پا به دوران نوجوانى مىنهاد ، خردمندى زينت بخش او و اين شكوفايى عقلى براى جدّش عبد المطّلب - كه وى را تحت كفالت خود در آورده بود تا خلق و خوى مردان كامل را عادت او سازد - آشكار بود .
هنگامى نيز كه او پس از مرگ جدّش عبد المطّلب به خانهء عمويش ابو طالب رفت ، در ميان همهء فرزندان ابو طالب ، نوجوانى كمال يافته و با وقار بود كه قبل از ديگران دست به سوى غذا دراز نمىكرد و در جمع ديگر فرزندان كه بر سر غذاها نشسته بودند قرار نمىگرفت ، بلكه در دراز كردن دستان خود به سوى غذا درنگ و تأخير مىورزيد ، بىآنكه پرخور يا آزمند و طمع ورز باشد ، او نوجوانى آرام و با وقار بود كه در بسيارى از موارد به اندكى يا كمتر از آن بسنده مىكرد تا آنگاه كه عموى پر مهرش متوجّه او مىشود و غذايى را كه دور از دست اوست نزديك او مىگذارد و حصّهاى به او اختصاص مىدهد تا رنج و دردسر بر سر غذا ريختن در جمع ديگران را از او بردارد .
اين توانمندى عقلى روز بروز خود را شكوفاتر از گذشته نشان مىداد تا آن هنگام كه به سنّى رسيد كه مىتوانست به كسب درآمد بپردازد . در اين هنگام به چراندن گوسفندان پرداخت تا از دسترنج خود بخورد و به همان مقدار كه در اين دنيا سود مىرساند ، از آن بهره برگيرد ، البتّه بىآنكه اين كار را پيشهء هميشگى خود كند يا از مقدار لازم كمتر بدان بپردازد .
او با همين انديشمندى سرنوشت آيندهء خود را در دوران آتى عمر خويش درك مىكرد . وى ، به همين سبب ، خود را براى در پيش گرفتن كار خاندان خود و منبع در آمد و مايهء تأمين زندگى و توان آنان يعنى تجارت آماده مىسازد و به عمويش ابو طالب اصرار مىكند كه او را در كاروان تجارى قريش به همراه خود به شام ببرد تا در امور خريد و فروش در بازار خبره شود و با منابع قابل صادرات و شايستهء
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 317
مساهمون: حسين صابري
ص٣١٧