با ايمان وى در آميخته بود ؛ چه اينكه ما چنين احتمالى را در مورد انديشمندان عرب و صاحبان اخلاق و همّت و الا نفى نمىكنيم ، كسانى كه عبد المطلب و پس از او ابو طالب پيشواى مكّه و حامى رسول خدا و آنكه وى را از آزار مشركان حفاظت مىكرد در ميان آنان قرار دارند .
لازم به يادآورى است كه آمنه از طرف مادر خود نيز به نياى مشتركى با رسول خدا ( ص ) مىرسيد . زيرا ، مادر وى برّه دختر عبد العزيز بن عثمان بن عبد الدّار بن قصّى كه اين اخير يكى از اجداد پيامبر است ، بود .
64 - در اينجا نكتهاى مطرح مىشود و آن اينكه آيا آنگونه كه در تاريخ زندگى عبد الله روايت شده است عبد الله همسر ديگرى نيز قبل يا بعد و يا همزمان با آمنه داشت يا نه ؟
ابن اسحاق در السير و المغازى در اين باره مىگويد :
« گفته شده است كه عبد الله يك روز - در حالى كه در ميان خاك و گل كار كرده و گل آلود بود - بر همسر ديگرى كه علاوه بر آمنه داشت وارد شد و او را به سوى خود پيش خواند . امّا او به خاطر آثار گل و خاكى كه بر عبد الله ديد در آمدن به سوى او درنگ ورزيد و خود را سنگين كرد . پس عبد الله از نزد او بيرون رفت و گل و خاكى را كه بر او بود شست و وضو ساخت . آنگاه قصد رفتن به سوى آمنه كرد و در راه خود بر اين زن نيز گذشت . اين بار آن زن او را به كنار خود فراخواند ، امّا وى نپذيرفت و به سراغ آمنه رفت . با او همبستر شد و وى از آن پس به محمّد ( ص ) باردار شد . عبد الله پس از آن ديگر بار از كنار آن زن گذشت و به وى گفت : « آيا خواستهاى دارى ؟ » او گفت : « نه ، تو در حالى كه در ميان ديدگانت نورى سفيد پديدار بود ، از كنارم گذشتى . من تو را به سوى خود خواندم ، امّا از آمدن به سوى من امتناع ورزيدى و آمنه را برگزيدى و سراغ او رفتى و اينك آن نور از چهرهات رفته است » « 15 » .
هامش
( 15 ) - ر . ك . ابن هشام ، السيرة النبويه ، ج 1 ص 157 .