71 - غابرون :
يعنى : رفتند و كسى مرا در ميان آنان گذاشت ؛ و گويا كه من در ميان بر جاى ماندگان غريبم . [ اين كلمه در آيات شعراء / 171 و صافات / 135 ، دربارهء زن لوط ، آمده است : « فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ » ؛ « إِذْ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ * إِلَّا عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ » . يعنى : پس - و در آيه ديگر آنگاه كه - او و همهء خانوادهاش را نجات داديم مگر پيرزنى كه در رديف بر جاى ماندگان قرار گرفت . علاوه بر اين دو آيه ، تعبير « من الغابرين » در سياقى همانند سياق آيات قبل ، در آيات ذيل به كار رفته است : اعراف / 83 ، حجر / 60 ، نمل / 57 و عنكبوت / 32 و 33 . از اين مادّه ، افزون بر اين صيغه تنها صيغه « غبرة » و آن هم يك بار در آيهء عبس / 40 آمده است : « وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ * تَرْهَقُها قَتَرَةٌ * أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ » « چهرههايى در آن روز غبار آلودند * در سياهى فرو رفتهاند * اينان كافران و فاجرانند » .