آگاهيم و آنچه از آن آگاه نيستيم : « إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ » ( پروردگار تو همان آفريننده آگاه است ) ؛ « فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » ( پس ميمون باد كه خداوند نيكوترين آفريدگاران است ) ؛ « الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ » ( آن كه هر چيز را به نيكى خلق كرد ) ؛ « خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً » ( همهء آنچه در زمين است را براى شما خلق كرد ) ؛ « وَ يَخْلُقُ ما لا تَعْلَمُونَ » ( و چيزهايى خلق مىكند كه از آن آگاه نهايد . . . ) بنابر اين آيا مىتوان گفت « انام » خاص زندگانى است كه خداوند زمين را براى آنان خلق كرد ، و بر آنچه در آسمانهاست و نيز بر ساير مخلوقاتى كه در روى زمين يا ميان آسمان و زمين است دلالتى ندارد ؟ چنين احتمالى را بعيد نمىدانم ؛ و خداوند به حقيقت امور آگاه است . ]
46 - يحور :
يعنى : حكايت انسان جز حكايت شهاب و برق و درخشش آن نيست كه پس از لحظاتى تابش به خاكستر بدل مىشود . [ اين كلمه در آيهء انشقاق / 14 آمده است : « وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ * فَسَوْفَ يَدْعُوا ثُبُوراً * وَ يَصْلى سَعِيراً * إِنَّهُ كانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُوراً * إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ * بَلى ، إِنَّ رَبَّهُ كانَ بِهِ بَصِيراً » . يعنى : امّا آن كس كه نامهاش از پشت سرش به او داده شود به زودى هلاكت را خواهد خواند و به آتشى افروخته در خواهد آمد . او در ميان كسانش به سرور و سرمستى بود . او گمان داشت باز نخواهد گشت . نه ، چنين نيست ؛ پروردگارش به او بينا بود .