چون ببرّد طمع ز نصرت خلق * ايزدش بىگمان نصير شود
چون كمان گر چه كژ نمايد « 1 » كار * هم ز لطف خدا چو تير شود
گرچه باشد عسير روز بلا * زود بار دگر « 2 » يسير شود
هر كه گردد اسير « 3 » گو خوش باش * كه همو عاقبت امير شود « 21 »
حكايت - آوردهاند كه ميان دو شخص عداوتى سخت افتاده بود و مخاصمتى شديد رفته « 4 » ، و يكى از ناجوانمردى و ناپاكى « 5 » آن ديگر « 6 » مىترسيد و پيوسته « 7 » ازين سبب حزين و درين حادثه غمگين مىبود ؛ تا يك شب در خواب ديد كه گويندهاى با او گفت : هر روز در يك ركعت از دو ركعت « 8 » بامداد سورهء « 9 »
( أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ
الى آخر السوره ) « 22 » بر خوان . آن شخص حكايت كرد « 10 » كه بر خواندن اين سورت « 11 » مواظبت نمودم ، هنوز يك ماه نگذشته بود كه آفتاب سعادت از برج طالع من مشرق گشت و آن دشمن چون سايه صورت بىجان « 12 » شد « 13 » و يك ذره از آن غم بر دل من نماند و تا امروز همچنان بدان وظيفه مداومت « 14 » مىنمايد .
شعر « 15 » :
هر كه امروز ( نيز از ) « 16 » اخلاص * به دل و جان بدان قيام كند
هامش
( 1 ) - مج : بماند
( 2 ) - ت : با درگه
( 3 ) - ت : مسير
( 4 ) - ت : افتاده
( 5 ) - مل : از جوانمردى به ناپاكى
( 6 ) - مج : بر آن ديگر . م ، مش : از ديگرى
( 7 ) - ت ، مجا ، م ، مش ، چا ، چب : همواره
( 8 ) - ت : از دو ركعت نماز
( 9 ) - ت : سورت
( 10 ) - ت : چنين حكايت كرد
( 11 ) - ت ، م ، مش ، چا ، چب افزوده :
در نماز بامداد
( 12 ) - چا ، چب : پيچان
( 13 ) - ت : گشت
( 14 ) - م ، مش ، چا ، چب : مواظبت .
( 15 ) - م : رباعى . مل : قطعه . مش : بيت . چب : نظم
( 16 ) - مل ، ر . از سر .
( 21 ) - چا و چب : بيت چهارم را ندارد
( 22 ) - الفيل ، 2 - 6