يُبْعَثُونَ ، فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ ، وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ )
« 7 » و فى قوله :
( وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ، فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ )
« 8 » و مرويست « 1 » كه هر كه بر خواندن اين آيت مداومت نمايد در نماز و غير نماز ، خداى - تعالى - او را در هر واقعهاى كه باشد فرج بخشد « 2 » .
و قصهء موسى و ولادت او و محن و ابتلائى كه بنى اسرائيل را از فرعون بود و الطاف بارى - تعالى - به كرات و مرات در حق موسى - صلوات اللّه عليه - و نگاه داشتن « 3 » از سوختن در تنور آتش و حفظ از غرق دو نوبت ، اول در طفوليت « 4 » و به آخر روشن گردانيدن چشم مادر هم در روز به ديدار او و نجات بنى اسرائيل از دست فرعون و غرق او و اتباع او و مقامات « 5 » ديگر چنان كه مذكور و مشهور است و بيش از آنكه در اين موضع ايراد توان كرد آيات بينات « 6 » به ذكر آن ناطق ، منها قوله تعالى :
( وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما كانُوا خاطِئِينَ ، وَ قالَتِ امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِي وَ لَكَ لا تَقْتُلُوهُ عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ، وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى فارِغاً إِنْ كادَتْ
هامش
( 1 ) - مجا : ندارد
( 2 ) - مجا ، ت : آرد . م ، چا ، چب : آورد
( 3 ) - مجا :
نگه داشت . ت : نگاه داشت
( 4 ) - مجا . در اول طفوليت . ت ، م ، چا ، چب : به اول طفوليت
( 5 ) - چا ، چب ، مقاسات
( 6 ) - م ، چا ، چب . آيات و بينات .
( 7 ) - الصافات ، 139 - 148
( 8 ) - الانبياء ، 87