الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا )
« 12 » امتحان كنند و پس از آن به ذبح فرزندش مأمور گردانند « 1 » و اسماعيل را در آن مقام به تسليم و صبر امر باشد « 2 » و خداى - تعالى - بر شدت آن بلا گواهى مىدهد چنان كه مىگويد :
( إِنَّ هذا لَهُوَ - الْبَلاءُ الْمُبِينُ
« 13 » ) بىهيچ فرياد رسى و دستگيرى ، و رخاى بعد از شدت « 3 » و عطاى بعد از بليت بيش از آن باشد « 4 » كه آتش بر روى گل و ريحان گردانند و سرد با سلامت كنند كه
( يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ )
« 14 » و پسر را از قتل و ذبح به فداى عظيم نجات ارزانى دارند كه « 5 »
( وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ )
« 15 » و از اين جمله قصهء لوط پيغامبر است - صلوات اللّه و سلامه عليه « 6 » - و نهى او قوم را « 7 » از فاحشه و مدارا « 8 » نمودن با ايشان و تعدى كه در طبع ايشان لازم بود و انهماك « 9 » و غرورى كه در عصيان داشتند و هلاك و حتف « 10 » ايشان و نجات « 11 » لوط چنان كه در چند موضع كلام عظيم و ذكر حكيم بدان ناطق است و از آن جمله يكى اين است قوله تعالى :
( وَ لُوطاً آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ . وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ )
« 16 » .
هامش
( 1 ) - مجا : گردانيد
( 2 ) - م ، ر ، چا ، چب : شد
( 3 ) - ر : و رخا و شدت . م ، ر : و رجا بعد از شدت
( 4 ) - م : نباشد
( 5 ) - مج ، مجا : ارزانى دارد كه . ر : داد كه . ت : ندارد
( 6 ) - م ، چا ، چب : عليه السلام
( 7 ) - م : و نهى او و قوم او را
( 8 ) - مجا ، ت : مدارات
( 9 ) - مجا : اتهاك . م ، چب :
انهمال
( 10 ) - ت : حشف . چا ، چب : خسف . ( ظ : خسف صحيح است . متن عربى كتاب : فخسف الله تعالى بهم اجمعين ) .
( 11 ) - ت : نجاح .
( 12 ) - الحشر ، 3
( 13 ) - الصافات ، 106
( 14 ) - الانبياء ، 68 - 72
( 15 ) - الصافات ، 107
( 16 ) - الانبياء ، 74