است و از كرم او متوقع مغفرت ، بايد كه هيچ اميدوار را از درگاه خود خايب « 1 » بازنگرداند و هيچ نيازمند را از لطف خود بىبهره نگذارد و اين ابيات مناسب ( اين معنى است « 2 » ) :
العربيه
ان كنت ترجو من الرحمن مغفرة * كن باذلا « 3 » و اجتنب من خيبة الراجى
و ناج ربك بالاسحار مبتهلا « 4 » * تفز به يوم يلقى « 5 » فوزة الناجى
الفارسيه « 6 » :
چون هست ترا يقين كه جاويد نهاى * لرزنده چرا ز مرگ چون بيد نهاى
كس را ز عطاى خويش محروم « 7 » مكن * از نعمت « 8 » ايزد ار تو نوميد نهاى
و دوم - آنكه مرد عاقل بايد كه به بسطت جاه و كثرت مال و صباحت « 9 » جمال و غزارت علم و قوت عمل مغرور نگردد و بر هيچ مستمند و ضعيف « 10 » استخفاف « 11 » و استهزا نفرمايد ، و از آنكه مظلومان به « 12 » حضرت الهيّت بنالند [ و جبروت و كبرياى او را به دست قهر قهار على الاطلاق گوش مالند « 13 » ] « 14 » محترز باشد ، و يقين شناسد كه خداى انصاف مظلومان
هامش
( 1 ) - چاپى : ندارد
( 2 ) - مجا : ندارد ( ضمنا ت افزوده : و حجت برين دعوى )
( 3 ) - ت : نادلا
( 4 ) - ت : مهلا
( 5 ) - ت : يدعى
( 6 ) - مجا : ندارد
( 7 ) - مجا ، ت ، چاپى : نوميد
( 8 ) - ت : رحمت
( 9 ) - ت : صاحب
( 10 ) - مجا : مستمند و مستضعف ت ، م و چاپى : مستضعف و مستمند
( 11 ) - ت : استخفا
( 12 ) - مجا ، ت ، م : بر
( 13 ) - مجا :
گوش مال كند
( 14 ) - عبارت ميان دو قلاب را اساس ندارد