اگر « 1 » هم در اين منزل « 2 » صبر « 3 » كنيم خود « 4 » واقع خواهد شد . پس « 5 » كودكى را كه از آن برادر با من بود بر گردن نهادم ، آن عورت را فرا پيش كردم و آن روز و آن شب « 6 » مىرفتيم ، و من قرآن حفظ داشتمى ، ختمى بكردم و بسيار دعا و تضرع و زارى به جاى « 7 » آوردم تا آخر روز به حلهاى « 8 » از حلههاى « 9 » اعراب « 10 » رسيديم . ايشان خواستند كه تعرض رسانند ، من شنيده « 11 » بودم اگر « 12 » كسى به حلهاى « 13 » ( از آن ) « 14 » ايشان افتد « 15 » و خائف باشد ( كه از ايشان ضررى به وى رسد ) « 16 » دست در دامن زنى يا « 17 » مردى « 18 » از « 19 » ايشان زند « 20 » تا « 21 » از شرّ ايشان ايمن « 22 » گردد « 23 » . در حال خود « 24 » را « 25 » به « 26 » خيمهاى از « 27 » خيمههاى ايشان در افكندم « 28 » و دست در دامن زنى زدم و ديگران نيز پراكنده شدند « 29 » ، و چون خداوند خانه بديد كه چون عطف از دامن ( آن زن ) « 30 » درآويختم « 31 » آستين عاطفت « 32 » بر « 33 » من انداخت و سر از گريبان امن و رفاهيت برآوردم . و چون در هيأت « 34 » من
هامش
( 1 ) - مجا ، ت : ندارد
( 2 ) - مجا ، ت : موضع
( 3 ) - ت :
اگر صبر . . .
( 4 ) - مجا ، ت : ندارد
( 5 ) - مجا ، ت : پسر من
( 6 ) - ت افزوده : همه روز
( 7 ) - ت : به جا
( 8 ) - چاپى : حيى
( 9 ) - چاپى حيهاى
( 10 ) - چاپى : عرب
( 11 ) - مجا : شنوده
( 12 ) - مجا : كه اگر
( 13 ) - مجا ، ت : حلهء . چاپى : حيى
( 14 ) - مجا ، ت : ندارد . م : از
( 15 ) - مجا ، م : رسد
( 16 ) - مجا : ندارد
( 17 ) - ت : تا
( 18 ) - مجا : مردى يا زنى
( 19 ) - مجا : از آن
( 20 ) - ت : زيد
( 21 ) - ت : ندارد
( 22 ) - مجا : آمن
( 23 ) - مجا : شود
( 24 ) - ت : خويشتن
( 25 ) - ت : ندارد
( 26 ) - مجا : در
( 27 ) - ت : از آن
( 28 ) - مجا : افكندم
( 29 ) - مجا : ندارد
( 30 ) - ت : او
( 31 ) - مجا : آويختهام .
( 32 ) - م و چاپى : عطف
( 33 ) - م و چاپى : بر سر
( 34 ) - اساس : هيئت