تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 468

مساهمون:

ص٤٦٨
و ديگر - آن كه اگر صاحب دولتى را اسباب دولت دست در يكديگر داده باشد و به ذروهء كمال رسيده ، خائف و مستشعر باشد « 1 » كه زوال به كمال قربى هرچه تمامتر دارد . اگر خداوند بليّتى را محنت و ابتلا از حد اعتدال درگذشته ( باشد ) « 2 » از فرج نوميد نباشد كه ساعة « 3 » بعد ساعة انتهاى آن بليت « 4 » ممكن است ( چنان كه در اين معنى مىگويم « 5 » ) : ( العربية « 6 » )
لا تيأسنّ « 7 » من الفكاك وثق به * اذ كنت فى ايدى الخطوب اسيرا
كم من اسير بات فى قيد العدى * و غدا « 8 » على رغم الحسود اميرا
تقدير ربك قلب بعباده * تدبير هم لن « 9 » يغلب التقديرا « 10 »
الفارسية :
اى به دست بلا اسير شده * مبرا و ميد از آنكه مير شوى
ور اميرى شدى بترس از آن « 11 » * كز بلا ناگهان اسير شوى
( چون نشد پايدار دولت كس * آن به آيد كه دست‌گير شوى ) « 12 »
الحكاية الثالثة من الباب السادس - ابو حسان زيادى « 13 » حكايت كرد كه در وقتى از اوقات درويشى « 14 » روى به من آورد و پشت من از بار قروض گرانبار و منحنى « 15 » گشت و مبالغى « 16 » دين از اخراجات خباز و ( بقال « 17 » و
هامش
( 1 ) - اساس : باشند ( 2 ) - اساس : ندارد ( 3 ) - مجا : ساعة فساعة ( 4 ) - مجا : ندارد ( 5 ) - مجا : ندارد ( 6 ) - اساس : ندارد ( 7 ) - مجا : لا تياس ( 8 ) - اساس : غدى . ت : وغدا ( 9 ) - مجا : ان ( 10 ) - ت : اين بيت را ندارد ( 11 ) - جزم و چاپى : از آنك ( 12 ) - اساس : ندارد ( 13 ) - اساس و مجا : ابو حيان زيادى . م : ابو حسان رمادى ( 14 ) - ت ، م و چاپى : فقر و نيستى ( 15 ) - ت : ندارد ( 16 ) - جز ت و م : مبالغ ( 17 ) - م : ندارد
الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 468 | القاضي التنوخي / اسماعيل حاكمي / حسين بن اسعد دهستانى