سبقت يابد و در احراز آن شرف بر همه مباهات و مبادرت نمايد « 1 » ، چنان كه مأمون كرد ( و در اين معنى مىگويم ) : « 2 »
ان كنت تانف ان تكون « 3 » مؤخّرا * جاوز مدى الغايات فى كسب الشرف
ان الشريف « 4 » يزل « 5 » شرفة « 6 » ماله * و يقوم من قصر العدوّ على الشرف
الفارسيه « 7 » :
گر مملكت « 8 » قيصر « 9 » و دارا ببرى * در بخشش دست همچو دريا « 10 » ببرى
بر سر آيى قصب صفت گر در بذل * ناگه قصب سبق ز اكفا ببرى « 11 »
الحكاية العشرون - ابو العمرو « 12 » القاضى حكايت كرد كه در خروجى كه بر عبد اللّه بن « 13 » المعتز كردند مردمان را متهم مىكردند و قتل مىفرمودند .
مرا و قاضى ابو المثنى و محمد بن داود بن « 14 » الجراح « 15 » را در يك سراى « 16 » محبوس كردند در سه خانهء به هم پيوسته هر يكى را در خانهاى ديگر ، و خانهء من در ميان بود . از پس در با يكديگر سخن مىگفتيم و ( يكديگر را ) « 17 »
هامش
( 1 ) - مجا : آيد
( 2 ) - مجا : ندارد . ت افزوده : العربيه . مجا : شعر
( 3 ) - مجا : يكون
( 4 ) - ت : الشرف
( 5 ) - مجا : بذل . ت : نزول
( 6 ) - مجا و ت : شرفه .
( 7 ) - مجا : ندارد
( 8 ) - ت : ملك
( 9 ) - ت :
سكندر
( 10 ) - ت : دارا
( 11 ) - ابيات در چاپى چنين است :آن كس به جهان چو حاتمى نام كند * كو گوى سخاوت ز كريمان ببردپيداست كه اين نام نخواهد كردن * تا وى قصب السبق ز ياران نبرد( 12 ) - ت : ابو عمرو
( 13 ) - مجا : ندارد
( 14 ) - مجا ، ت : ندارد
( 15 ) - ت : ندارد
( 16 ) - مجا ، ت : سرا
( 17 ) - مجا : ندارد