تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
و ( شراب و « 1 » ) نشاط و طرب از نيمروز تا نيم شب مشغول بود ، و هر احتياط « 2 » كه ممكن باشد « 3 » در اختفا و استتار به جاى آورد ، و بيرون جوارى خواص و يك دو كس كه محلّ اعتماد تمام بودند ( بر آن ) « 4 » حال « 5 » وقوف نداشتند « 6 » . و بامداد پگاه على الرسم برخاست و به سراى معتضد رفت ؛ و چون چشم معتضد بر وى افتاد گفت : يا قاسم چه بودى اگر ما را محرم خلوت و شريك سلوت خود دانستى و در پوشيدن جامه‌هاى رنگين و نوشيدن جامهاى سنگين يار و همكار « 7 » ساختى ؟ قاسم زمين بندگى ببوسيد ( و صدق در صورت حال از وى بپرسيد « 8 » ) « 9 » و بر تشريف انبساط « 10 » كه ارزانى داشت شكر بسيار بگفت « 11 » و چنان فرا نمود كه منّت بسيار داشتم ، و « 12 » بيم آن بود كه از اندوه هلاك ( و از غم تلف ) « 13 » شود كه معتضد بر آن حال وقوف يافت . و گفت : اين قدر از احوال من كه احتياط « 14 » تمام كرده‌ام « 15 » بر وى پوشيده نماند ، مرافق و منافع كه مرا حاصل است « 16 » چگونه مخفى ماند ؟ به خانه آمد « 17 » اندوهگن « 18 » و تافته ، و پريشانى به خاطر « 19 » ( راه يافته ) « 20 » . و او را در سراى « 21 » صاحب خبرى جلد بود كه امور سراها « 22 » و حجره‌ها « 23 » و بيوتات مطالعه كردى و محافظت
هامش
( 1 ) - مجا : ندارد ( 2 ) - اساس : اختلاط ( 3 ) - مجا . م : بود ( 4 ) - مجا : ندارد ( 5 ) - مجا : حال او ( 6 ) - ت : ندانستند ( 7 ) - مجا : همكاسه ( 8 ) - اساس : بپرسيد . ت : ببوسيد . چاپى : نپوشيد ( 9 ) - مجا : عبارت ميان پرانتز را ندارد ( 10 ) - چاپى : كليهء نسخ : انبساط ( 11 ) - ت : گفت ( 12 ) - ت : اما ( 13 ) - مجا : ندارد ( 14 ) - ت : كه با احتياط ( 15 ) - ت : كه كرده‌ام ( 16 ) - چاپى : پس مواقفيكه مرا حاصل است ( 17 ) - م در حاشيه آورده : قاسم پس از آن ( به خانه آمد ) ( 18 ) - ت : اندهكن ( 19 ) - مجا : پريشان خاطرت : و پريشانى بر خاطر ( 20 ) - مجا : ندارد ( 21 ) - مجا ، ت : ندارد ( 22 ) - ت : سرها ( 23 ) - اساس : حجره . مجا : حجرها : ت : حجر