بر اين جمله . احمد ( در حال ) « 1 » مثال « 2 » بنوشت ( و بامداد را « 3 » نعمت ما تمامت به ما رسيده بود ) « 4 » . و واثق بعد از آن به سه روز « 5 » وفات كرد و بارى تعالى - ما را به واسطهء ابن ابى داود « 6 » از آن شدّت فرج و از آن محنت مخرج ارزانى داشت و آن مكرمت عظيم و موهبت جسيم طوق منّتى گشت و ابد الدّهر در ذمّت ما باقى ماند « 7 » .
فصل - در اين حكايت موضع اعتبار « 8 » سه چيز است :
يكى - آنكه اگر چه كسى پادشاه « 9 » بزرگ و خليفهء روى زمين باشد بايد كه در هيچ حال از اجل « 10 » غافل نباشد و از مرگ ايمن نبود ، ( اكثر و اذكر هادم اللذّات ) را كار فرمايد و
( أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ )
« 21 » را فراموش نكند « 11 » ، و يقين داند كه همچنانكه او در طلب لذّات زندگانى است مرگ در طلب اوست ، و در حصول مطلوب او شكّ است . امّا آنكه « 12 » طالب به همه حال مدرك او خواهد بود هيچ شكّ نيست چنان كه گفتهاند :
مثل « 13 » - ( المرء طالب امنيته و مطلوب منيّته « 14 » ) . و در اين معنى مىگويم : « 15 »
هامش
( 1 ) - مجا : ندارد
( 2 ) - مجا : مثالى
( 3 ) - ت : ندارد
( 4 ) - عبارت ميان پرانتز در مجا چنين است : و صباح روز ديگر تمامت نعمت به ما باز رسيده بود
( 5 ) - مجا : به سه روز يا به چهار روز . ت : به سه روز يا چهار روز .
( 6 ) - ت : ابن داود . چا : ابن ابى دؤاد .
( 7 ) - ت افزوده : و الله اعلم
( 8 ) - ت : موضع اعتبار و محل فايده
( 9 ) - مجا : پادشاهى
( 10 ) - ت : آجل
( 11 ) - ت : نفرمايد
( 12 ) - ت : در آنكه
( 13 ) - مجا : ندارد
( 14 ) - ت : منيه . م چنين است : المرء طالب امنيته
( 15 ) - ت افزوده : العربية
( 21 ) - النساء ، 81