معن گفت : پس از آن چه بود ؟ گفت :
العربيّه « 1 »
واتت « 2 » به بيضاء اسرته * يرجى لحمل « 3 » نوائب الدّهر
مسح القوابل وجهه فبدا * كالبدر او ابهى من البدر « 4 »
فنذرن « 5 » حين رأين غرّته * ان عاش ان سيفين « 6 » بالنذّر « 7 »
للّه شكرا قدر نعمته * و اللّه اهل الحمد و الشّكر
الترّجمه :
مآل اسره و ( پشت كرام و روى ظفر ) « 8 » * ملاذ زاير وسايل ، پناه هر مضطّر
به دست قابله همچون هلال روز افزون « 9 » * هزار باره « 10 » ز ماه تمام نيكوتر
مخدّرات در آن روز نذرها كردند * كه اين نهال مكارم مگر شود برور « 11 »
هامش
( 1 ) - مجا : شعر
( 2 ) - مجا : وانت
( 3 ) - مجا : بحمل
( 4 ) - ت : البدرى
( 5 ) - مجا : فيدرن
( 6 ) - مجا : سبعين
( 7 ) - مجا ، ت : بالندر
( 8 ) - مجا : پشت سپاه و روى كرام . ت : پشت سپاه و روى كرم . مصراع در چاپى چنين است : شنيد هر كه بگفتا كه در وجود آمد
( 9 ) - ت : به دست قابله بود او هلال روز افزون . چاپى : براى ماست يقين آن هلال روز افزون .
( 10 ) - چاپى : بار
( 11 ) - چاپى : كه اين نهال شود با كمال و بار آورد