دار الا خّلاء « 1 » و احذر عن خلافهم * انّ الخلاف يديم الضّغن فى الخلد « 2 »
و ان تكن عاجزا عن وفق نعيتهم * فكن وحيدا عديم الاهل و الولد
الفارسيه « 3 » :
اگر مراد تو با خلق زيستن باشد * مكن خلاف و همه وفق راى ايشان كن
كمال نيست كه با راى خويشتن سازى * خلاف عادت خويش و وفاق ياران كن
و گر خلاف مرادت نمىتوانى كرد * كرانه گير « 4 » ز خلقان و روى پنهان كن
و دوم - آنچه جعفر بن يحيى كرد چون دانست كه عبد الملك در آن حالت موافقت نمود خلاف مراد خويش كرد ، و تتبع « 5 » مراد جعفر و تطييب دل و صيانت خاطر او از تشويش بر رعايت جانب خود مرجح داشت لاجرم جعفر از خود نپسنديد كه در اسعاف مرادات و انجاز ملتمسات او به ، اقصى الغاية و الامكان نرسد . پس كريم آن كس باشد كه چون كسى براى رعايت جانب او خلاف راى و مذهب خود بر دست گيرد او از پاى ننشيند تا هر مراد و درخواست كه او را باشد به اجابت مقرون گرداند « 6 » .
الفارسيّة :
هامش
( 1 ) - ت ؛ الخلاء
( 2 ) - مجا : الجلد
( 3 ) - اساس : ندارد
( 4 ) - ت : گيرو
( 5 ) - مجا : تيغ . م : تبع .
( 6 ) - مجا و ت افزوده : و درين معنى مىگويم