و سلامه عليه « 1 » - گفت : ( اتيتك بمكارم الاخلاق كلّها فى الدّنيا و الاخره و هوان « 2 » تصل من قطعك و تعطى « 3 » من حرمك و تعفو عمّن « 4 » ظلمك ) . شرح « 5 » اين معنى . و قدرت بيش از آن نمىبايست كه عبد اللّه طاهر « 6 » داشت و جرم زيادت از آنكه محمد بن يزيد ، مع هذا دانست ( كه عفو ) « 7 » محمود تر از انتقام ، احراز « 8 » كمال مكارم و ذكر خير و حسن احدوثه كه ملتمس و متوقع اكابر رسل است كه (
وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ
« 14 » بدين خصلت خود را حاصل گردانيد . و در اين باب من گفتهام : « 9 »
گر بدى با تو بد كند زنهار * جز به نيكى جزاى آن نكنى
از بد ار بد پسند نيست ترا * پس تو بايد كه همچنان نكنى
بر بدى گر بدى كند سودى * بر نكويى تو هم زيان نكنى
و گويى كه مطلع هر دو قصيده كه بر زبان هر دو رفته است عين « 10 » كرامات بوده است كه در حق هر دو محقق گشت . مطلع قصيدهء عبد اللّه - بن طاهر اين بود :
مدمن « 11 » الاغضاء موصول * و مديم العتب مملول « 12 »
* * * الترجمه : « 13 »
هامش
( 1 ) - مجا : صلى اللّه عليه و على آله و سلم . ت : ندارد
( 2 ) - مجا ، ت :
ندارد
( 3 ) - ت : يعطى
( 4 ) - مجا : عن
( 5 ) - مجا ، م ، ت : مشرح
( 6 ) - مجا ، ت : عبد اللّه بن طاهر
( 7 ) - ت : ندارد
( 8 ) - مج و مجا : از
( 9 ) - مجا : و من درين باب گفتهام . ت : و درين باب گفتهام
( 10 ) - مجا : از
( 11 ) - اساس : مذمن
( 12 ) - مجا : مذلول
( 13 ) - از ( ت )
( 14 ) - الشعراء : 84