يكى - آنكه بداند كه عاقل بايد كه تا تواند خويشتن ستا و لافزن نباشد ، و اگر « 1 » محلّى « 2 » رفيع و فضلى « 3 » كامل حاصل دارد بدان تفاخر و مباهات ننمايد و بر خود ثنا نگويد و امتثال امر :
( فَلا
« 4 »
تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ )
« 20 » به جاى آرد ، و از معرّت « 5 » ( من مدح نفسه فقد ادّى زكات حمقه ) عرض خود را صيانت كند ، و اگر مىخواهد كه عالميان « 6 » ثنا گويند به مكارم اخلاق خود را مستحقّ آن گرداند و زبان دعوى بسته دارد ، كه اگر عبد الله طاهر با عدّو مرتبت « 7 » و كمال فضل آن چند بيت « 8 » انشا نكردى چندان شتم « 9 » صريح و ردّ قبيح نبايستى شنيد « 10 » و به « 11 » تبعت « 12 » آن ثنا هجوى چنان بر روى روزگار باقى نماندى « 13 » ، چنان كه مىگويم :
العربيّه
يا مادح « 14 » النفّس اقصر « 15 » لست مكتسبا « 16 » * فضلا لنفسك بل اصبحت تهجوها
حصّل لنفسك بالآداب منقبة * واعط الرغائب من ياتيك يرجوها
تمدح و تنشاء « 17 » ابكار المديح اذا * بدى كريم « 18 » بكاس البّر يعجوها « 19 »
هامش
( 1 ) - ت ، م : اگرچه
( 2 ) - ت : محل
( 3 ) - ت : فضل
( 4 ) - مجا ، ت : و لا
( 5 ) - ت ، م : معرفت
( 6 ) - مجا : عالميان او را .
م : عالميان برو .
( 7 ) - مجا : مرتبه
( 8 ) - ت : بيتى چند
( 9 ) - ت : ستم
( 10 ) - مجا : شنود
( 11 ) - مجا : و نه به
( 12 ) - مج و مجا : و به تبعيت . م و چاپى : و به سبب ( متن از ت )
( 13 ) - مجا : بماندى
( 14 ) - مجا : مارح
( 15 ) - ت : الصر
( 16 ) - ت : مثلها
( 17 ) - اساس : ينشاء . ت : بدون نقطه
( 18 ) - از ( ت )
( 19 ) - در نسخهء ( ت ) صورت كلمات واضح نيست
( 20 ) - النجم ، 33