تمام پديد آمد گفت : مرا آرزوست كه قصيدهاى كه اين بيت در آنجاست « 1 » ( يابن بيت « 2 » النّار موقدها . . . ) بر من خوانى . گفتم : ايّها الامير مشرب نعمتى « 3 » كه از مقدار همت من « 4 » بر گذشته است چون ارزانى داشتى به ذكر اين وحشت بر من منغّص « 5 » و مكدر مگردان . گفت : بدين زيادت تأنيس « 6 » و اطمينان تو مىخواهم تا بدانى كه من از آنچه تو ترسانى كينه در دل نگرفتم و انتقام نخواهم كرد و سوگندها « 7 » به من « 8 » داد كه بر خوان . با خود گفتم : « 9 » مىخواهد « 10 » كه اسائت « 11 » بر گوشش بگذرد و خشمش بر انگيزد ( و غضبش را در كار « 12 » آورد ) « 13 » تا بعد از آن به انتقام مشغول شود . چون جز فرمانبردارى چارهاى « 14 » نديدم بر وى خواندم و چون اينجا رسيدم كه :
( يابن بيت « 15 » النّار موقدها * مالحاذيه « 16 » سراويل )
ترجمه اينست : « 17 » شعر « 18 »
تويى كسى كه بد « 19 » آتش فروز آتشگاه « 20 » * پدرت آنكه نبد در دوران او شلوار
و اللّه اى پسر مسلمه كه بعد از وفات ذى اليمينين در خزاين او هزار
هامش
( 1 ) - مجا : قصيدهاى كه اين بيت كه يابن . . . در آنجاست . ت : كه آن قصيده كه اين بيت در آنجاست
( 2 ) - ت : تا اين بيت . م و چاپى : با اين بيت
( 3 ) - اساس : مبرت و نعمتى . مجا : مسرت و نعمتى . متن از ت ، م و چاپى است
( 4 ) - مجا : ندارد
( 5 ) - ت ، م : منقص
( 6 ) - ت : باشى .
( 7 ) - مجا ، ت : و سوگندهاى بسيار
( 8 ) - ت : بر من
( 9 ) - ت : مىگفتم
( 10 ) - ت : آيا مىخواهد
( 11 ) - ت ، م : آن ابيات
( 12 ) - اساس : در گشاد
( 13 ) - مجا :
عبارت ميان « پرانتز دو را ندارد
( 14 ) - مجا : چاره
( 15 ) - اساس و عربى :
بنت . ت : اين بيت
( 16 ) - مجا : لجاذبه . م : لحادثه
( 17 ) - ت : كه ترجمهاش اينست
( 18 ) - مجا ، ت : ندارد
( 19 ) - مجا : بر
( 20 ) - اساس : آتشكار