ساختم و در محافل و مجالس سخن ترا استماع كردم گفتم : بلى . گفت : چه ترا بر آن « 1 » داشت كه بر من خروج كردى و با دشمن من يار شدى و جنس ترا « 2 » با چنين فتنهها چه كار ؟ گفتم : خداى - تعالى « 3 » - امير را به تائيد خود مؤيّد گرداناد ، جايگاه بر ما وحش گشت و بودن دشوار شد و از هيبت امير و سخط او مستشعر گشتيم « 21 » و خواب و قرار و صبر و آرام از ما برفت و با تلخى عيش مرّ اين بلا « 4 » در « 5 » ذوق ما شيرين آمد و به فراق برادران شايسته مبتلا گشتيم ، و فتنه بر ما شامل گشت كه در آن فتنه نه از بر ره و اتقيا بوديم و نه از فجره و اشقيا ، و امروز به گناه خود معترفم و از حضرت امير متعذر « 6 » ، و اينك ابن ابى - مسلم مىداند ، و بارها در عين اين واقعه اعذار نوشتهام به دو و اضطرار خود عرضه كرده « 7 » . يزيد ابى مسلم گفت : در اين « 8 » موضع راست مىگويد ايّها الامير . حجّاج گفت : اين ابن « 9 » عامر است « 10 » كه ديروز « 11 » تيغ جفا بركشيده بود و روى به ما آورده و امروز زبان « 12 » به « 13 » اعتذار اباطيل « 14 » چون « 15 » تيغ بر كشيده است ، عطاى او برقرار و مجرى « 16 » دارند ، از وى عفو كردم . و سبب ( آن اين ) « 17 » شهادت ابن ابى مسلم بود اگر چه « 18 » من در اين صادق نبودم « 19 » .
شعر :
هامش
( 1 ) - ت : بر آن راه
( 2 ) - ت : و جنس تو مردم را
( 3 ) - مجا : ندارد
( 4 ) - ت : مرارت بلا
( 5 ) - مجا : دو
( 6 ) - چاپى : مستعذر
( 7 ) - ت : داشته
( 8 ) - ت : ندارد
( 9 ) - اساس : آن
( 10 ) - مجا ، ت : نيك بدان ابن عامر است .
م : نيك بدان اين عامر است .
( 11 ) - مجا : ديك . ت : دى
( 12 ) - مجا ، ت :
ندارد
( 13 ) - مجا ، ت : ندارد .
( 14 ) - مجا ، ت : به اباطيل
( 15 ) - مجا ، ت ، م : زبان چون
( 16 ) - مجا ، ت : برقرار مجرى
( 17 ) - اساس : ندارد
( 18 ) - ت : اگر
( 19 ) - ت : نبود
( 21 ) - از مل و چاپى . ساير نسخ : گشتم