هتك اين ستر و افشاى اين سرّ فلان هاشمى كرده است ، و من بدين سبب در تأليف عذرى كه مبين « 1 » باشد از ثبوت خيانت مضطرّ گشتم و سخن در اعتذار مستقيم نمىشد « 2 » و به لطف و تخلّص از مظنّهء ريب منهج قويم نمىپذيرفت كه گفتهاند : ( انّ لسان الباطل لفى الباطن و الظاهر « 3 » ) . احمد گفت يا امير المؤمنين هيچكس را بدين تهمت متهّم مفرماى « 4 » كه اين سخن « 5 » من به گوش عمرو رسانيدم . مأمون گفت : ترا چه بر اين داشت ؟ گفت : شكر امير المؤمنين و نصيحت و محبّت « 6 » اولياى دولت و اعداى « 7 » نعمت كه « 8 » از حسن خلق و كمال مرحمت امير المؤمنين معلوم من بود ، كه پيوسته در استدناء « 9 » اباعد و تأليف اعداء و اجانب « 10 » مىكوشد [ و ] استصلاح اوليا و اقربا « 11 » اوليتر داند ، خصوصا چون مثل عمرو كه ركن وثيق دولت و عمدهء اكيد مملكت « 12 » [ است ] و مقامات و مرافقت « 13 » او در خدمت آن حضرت و مآثر و مفاخر او در نصرت اين دولت معروف و مشهور « 14 » ، و اگر من استزادتى كه امير المؤمنين فرمود ويرا اعلام نكردمى او از آن غفلت « 15 » متنبّه نگشتى و بر اصلاح كار خود و « 16 » استعطاف امير المؤمنين اقدام ننمودى « 17 » ، اندك غبارى كه بر خاطر امير المؤمنين بود به سخط او - نعوذ باللّه منه - سرايت كردى و بر پوشيدگى « 18 »
هامش
( 1 ) - ت : مبنى . م : منبى
( 2 ) - اساس : نمىشود
( 3 ) - مجا :
ان لسان الباطن لعى الباطن و الظاهر . ت : ان لسان الباطل لعسى الباطن و الظاهر .
م : ان لسان الباطل ما احنى الباطن و الظاهر . عربى : ينبى عن الظاهر بالباطن . چاپى :
ما . . . ما حى الباطن و الظاهر .
( 4 ) - مجا : نفرمايى
( 5 ) - مجا : سخن را
( 6 ) - مجا ، ت : ندارد
( 7 ) - ت : اعذياء . م : ندارد
( 8 ) - ت : نعمت او آنست كه
( 9 ) - مجا : ادناء
( 10 ) - اساس : جوانب
( 11 ) - م : قربى
( 12 ) - از ت
( 13 ) - ت : معاقف . م : موافقت
( 14 ) - مجا ، ت : مشهور و معروف
( 15 ) - مجا : و او از زور غفلت . ت : و او از رقدهء غفلت . م : و او را از رقدهء غفلت
( 16 ) - مجا : ندارد
( 17 ) - جز ت : بقيه كلمهء اقدام را ندارد
( 18 ) - م : پوشيده كارى