بود كه خدمت حجرات سيد كاينات - صلوات اللّه و سلامه عليه « 1 » - كردى و به طريق تمثّل « 2 » اين بسيار گفتى :
شعر « 3 » :
و يوم الوشاح من تعاجيب « 4 » ربنّا * الا « 5 » انه من ظلمة الكفر نجّانى « 6 »
الترجمة :
هر چند ز كفرم برهانيد خداى * ذوق سخن خودم چشانيد خداى
اكنون منت ز روز گردن بند است « 7 » * كز ننگ فضيحتم جهانيد خداى
او را گفتند : تو بدين بيت مثل « 8 » بسيار مىزنى ، به همه حال اين را قصّهاى « 9 » و سرّى « 10 » باشد . گفت : بلى ، من خدمت جماعتى مىكردم به باديه ، از دختران ايشان يكى گردن بندى « 11 » از آن خود بنهاد . عقابى آن گردنبند در ربود چنان كه هيچكس نديديم « 12 » و مرا بدان متهم گردانيدند ، و هر چند سوگند خوردم باور نداشتند و به مردان استعانت كردند ، و مردان بيامدند و هر مبالغه « 13 » كه « 14 » ممكن بود در « 15 » تهديد و وعيد و بحث و تفتيش به
هامش
( 1 ) - مجا : ندارد . ت : عليه السلام
( 2 ) - م : تمثيل
( 3 ) - ت : بيت .
م : نظم . مجا : ندارد
( 4 ) - اساس : اعاجيب
( 5 ) - ت ، چب : على
( 6 ) - ت ، چا و عربى : انجانى .
( 7 ) - ت : اكثر منت ز روز گردنبند است .
مجا و چاپى : اكنون به شب و روز همى شكر كنم . م : اكنون منت ز دور گردونم نيست ( اساس : اكنون منت روز گردنبند است )
( 8 ) - ت : تمثل
( 9 ) - مجا : قصه
( 10 ) - ت : سببى
( 11 ) - مجا : يكى از دختران ايشان گردنبندى .
( 12 ) - مجا : نديد
( 13 ) - مجا ، ت : و هر مبالغت
( 14 ) - ت : ندارد
( 15 ) - مجا : از