است « 1 » ؟ و از زين بجنبيد و بيفتاد « 2 » و سكتهاش بگرفت و به مفاجاة « 3 » بمرد و دعاى او « 4 » اجابت شد « 5 » و از او ايمن گشت « 6 » .
شعر « 7 » :
دعا چو از سر اخلاص و صدق گويد مرد * خداى - عزّ و جلّ - زود مستجاب كند
سؤال از سر درد و نياز كن تا « 8 » حق * به فيض و فضل و كرم در زمان « 9 » جواب كند
الحكاية الخامسة و الثلاثون - اصمعى حكايت كرد كه در قبيلهء بنى كلب بودم در سالى كه قحط مستولى بود ، و چند سال بود كه باران كمتر مىباريد و از زمين نبات نمىرست ، « 10 » و هر چند ميغ سياه « 11 » از جهت « 12 » قبله بر آمدى و مردمان « 13 » را اميدوار گردانيدى « 14 » چون « 15 » وعدهء لئيمان عشوهء « 16 » ميان تهى بودى و چون لمعان سراب موجب التهاب آتش حسرت ، و حيوان را از نبات و آدمى را از حيات « 17 » يأس « 18 » تمام حاصل شده بود . چون « 19 » شدت بىپايان « 20 » به نهايت رسيد و بليّت بىنانى « 21 » به غايت كشيد عجوزى « 22 »
هامش
( 1 ) - ت ، م : بستهاند
( 2 ) - مج : و ازين . . . ت : و از زين در جنبيد تا بيفتاد . م : و از آن جا در نجنييد تا . . . مل : و از زين بيفتاد
( 3 ) - مجا : و مفاجا . ت :
و مفاجاة . م : و به مفاجا
( 4 ) - ت ، م : داود
( 5 ) - مجا : در اجابت آمد . ت :
اجابت آمد . م : مستجاب شد
( 6 ) - مجا : و ايمن گشت ازو . ت : و امن گشت
( 7 ) - م : نظم . مل : قطعه
( 8 ) - ت : با
( 9 ) - م : دردمش
( 10 ) - ت ، م : و نبات از زمين نمىرست
( 11 ) - ت : و هر يك چند يك ميغ سياه . م : و هر روز يكچند ميغى سياه
( 12 ) - مجا : ندارد . ت ، م : از جانب
( 13 ) - مجا : مردم
( 14 ) - مجا كردى
( 15 ) - ت ، م : و چون
( 16 ) - مجا : ندارد
( 17 ) - مج و مجا : حبوب
( 18 ) - مجا ، م : يأسى . ت : ندارد
( 19 ) - مجا : چون آن
( 20 ) - م : بىبارانى
( 21 ) - م : ناكامى
( 22 ) - م : عجوزه . مل : عجوزيرا .
مجا : عجوزهاى