اهل « 1 » حمص را آواز داد و لشكرها جمع « 2 » كردند و چون در مقابلهء « 3 » ايشان « 4 » آمدند اسبان تازى « 5 » فيل « 6 » نديده بودند رمنده « 7 » مىشدند و بيم آن بود كه صف « 8 » مسلمانان شكسته گردد « 9 » و منهزم شوند « 10 » . محمد بن - القاسم چون از لشكر نوميد گشت به آواز بلند چند نوبت « 11 » بگفت « 12 » :
« لا حول و لا قوة الا باللّه العلىّ العظيم » . در حال فيلان « 13 » باز گشتند و حق « 14 » - تعالى « 15 » - تبش و حرارت گرما بر ايشان مستولى « 16 » گردانيد تا خويشتن « 17 » در آب انداختند و پيلبانان هر چند خواستند « 18 » باز نتوانستند گردانيد . « 19 » [ و اسبان « 20 » روى « 21 » بدان سپاه نهادند و آن لشكر پياده در آب افتادند « 22 » و لشكر « 23 » هزيمت شد و ] « 24 » از « 25 » بركات اين ذكر حق - تعالى « 26 » - شرّ ايشان « 27 » كفايت كرد .
و حبيب مسلمه « 28 » چون به حرب دشمنى رفتى يا محاصره حصنى كردى « لا حول و لا قوة الا باللّه العلىّ العظيم » . بسيار گفتى . يك نوبت به حصنى رسيد ، او و جمله مسلمانان به يك بار بگفتند « 29 » : « لا حول و لا قوة الا باللّه العلّى
هامش
( 1 ) - ت : ندارد
( 2 ) - ت : حاصل
( 3 ) - م : و چون مقابل شدند
( 4 ) - از ت و چاپى . ساير نسخ اسبان . مجا : ندارد
( 5 ) - ايشان بارى
( 6 ) - م : فيل را
( 7 ) - ت :
رميده . م : رميدند
( 8 ) - ت : ندارد
( 9 ) - مجا : گردند
( 10 ) - م : گردند
( 11 ) - م : ندارد
( 12 ) - م : گفت
( 13 ) - م : پيلان
( 14 ) - مجا : خداوند .
ت : خداى
( 15 ) - ت : ندارد
( 16 ) - ت ، م : غالب
( 17 ) - مجا ، ت . م :
خويشتن را
( 18 ) - مجا : سعى كردند
( 19 ) - مجا : گردانيدن
( 20 ) - مجا :
آن فيلان و اسبان . ت : آن فيلانرا و اسبان
( 21 ) - ت : ر خ
( 22 ) - مجا :
مىافتادند
( 23 ) - مجا : و سپاه
( 24 ) - م : ندارد
( 25 ) - مجا : به
( 26 ) - مجا ، ت : به بركات آن ذكر خداى . م : و به بركت آن ذكر خداى تعالى
( 27 ) - مجا ، ت : آن
( 28 ) - مجا و عربى : حبيب بن سلمه . م : و چاپى : حبيب بن حسين بن مسلم
( 29 ) - م : در آخر آورده