العظيم » . « 1 » ديوار « 2 » حصن به يك بار بيفتاد از بركات اين ذكر ، و حصن مفتوح گشت « 3 » .
الحكاية الثامنة و العشرون - حكايت كردهاند « 4 » كه پادشاهى بر يكى از وزيران خويش خشم گرفت و آن وزير را از مملكت خويش « 5 » نفى كرد و جلا فرمود از وطن « 6 » . آن « 7 » وزير بدين سبب به غايت « 8 » اندوهگن « 9 » و غمناك گشت « 10 » و بيم آن بود « 11 » كه از غلبهء اندوه و وسوسه ، جنون بر وى غالب گردد تا « 12 » روزى در راهى شنيد كه مردى اين بيت مىخواند « 13 » :
شعر « 14 »
احسن الظّن بربّ عودّك * كلّ احسان و سوّى « 15 » اودك « 16 »
انّ ربّا كان يكفيك الذى * كان بالامس سيكفيك غدك « 17 »
ترجمه
به لطف « 18 » ايزد بيچون گمان نيكو بر * چو كارهاى تو دايم به لطف او شد راست
كند كفايت اندوه و محنت « 19 » فردا * همان خداى كه ديروز نعمتت آراست
اين بيت بشنيد و در حال آن اندوه از دل او « 20 » زايل شد و
هامش
( 1 ) - ت : العلى العظيم را ندارد
( 2 ) - م : گفتند ديوار
( 3 ) - ت :
مفتوح گشت از برات آن ذكر . م : از بركات اين ذكر و اللّه اعلم
( 4 ) - م :
حكايت كنند
( 5 ) - ت ، م : خود
( 6 ) - م : و از وطن جلا فرمود
( 7 ) - م : و آن
( 8 ) - ت ، م : ندارد
( 9 ) - مجا : اندهگن م : اندوهگين
( 10 ) - بدين سبب دلتنگ بود و غمناك گشت
( 11 ) - ت : ندارد
( 12 ) - ت : و تا
( 13 ) - م : همى خواند
( 14 ) - مجا ، ت ، م : بيت
( 15 ) - ت : سوء
( 16 ) - متن عربى حسنا امس و سوى اودك
( 17 ) - م و مل و چاپى : ابيات عربى را ندارد .
( 18 ) - مجا ، م : به فضل
( 19 ) - م : اندوه محنت
( 20 ) - ت : آن اندوه و در حال از دل وى