الحكاية الثلثون - ابو بكر نفعى « 1 » گويد كه وقتى مرا « 2 » اندوهى « 3 » سخت رسيد و به غايت دلتنگ و اندوهگن « 4 » گشتم و « 5 » بيقرار و مضطرب شدم « 6 » ، و در آن غم بخفتم . به خواب ديدم كه گويندهاى مىگفت :
العربية « 7 » :
كن للمكاره بالعزاء « 8 » مسليا « 9 » * فلّعل يوما لا ترى ما تكره
و لربما ابتسم الوقور من الاذى * و فوأده « 10 » من حره يتأوّه
الترجمه « 11 » :
از مكاره به صبر سلوت جوى * كه نماند غم ار بود چون كوه
بس كه خندد حليم « 12 » و مىگريد * دل پر دردش از غم و اندوه
آن غم بر دل من سهل شد « 13 » و صبور گشتم تا خداى - تعالى - بعد از آن فرج ارزانى فرمود « 14 » .
الحكاية الحادية و الثلثون - حكايت كرد ابو الحسن « 15 » ابى طاهر « 16 » صاحب الجيش ، گفت « 17 » : ابو جعفر محمد بن القاسم « 18 » بن عبيد اللّه « 19 » در وقتى « 20 » كه وزير القاهر باللّه بود خواست كه پدر مرا و مرا قهر كند ، و
هامش
( 1 ) - ت : النفعى . م : الثقيفى . مل : نعقى . متن عربى : الثقفى
( 2 ) - م : كه مرا وقتى
( 3 ) - مجا : اندهى
( 4 ) - مجا : ندارد . ت ، م : اندوهمند
( 5 ) - م : شدم
( 6 ) - م : گشتم .
( 7 ) - از مج و ت . م : بيت .
( 8 ) - عربى :
بالعزام . اساس : بالعراء
( 9 ) - عربى : مقطعا
( 10 ) - عربى : و ضميره .
( 11 ) - از مجاوت .
( 12 ) - بجز ( ت ) ساير نسخ : حكيم .
( 13 ) - ت : گشت
( 14 ) - مجا : تا بعد از آن خداى فرج ارزانى داشت . ت : تا خداى بعد از آن فرج ارزانى داشت . م : تا پس از آن . . .
( 15 ) - چاپى ابو الحسين .
( 16 ) - ت : بن ابى طاهر . م :
ابن ابى طاهر
( 17 ) - م : كه
( 18 ) - مل : ابو القاسم .
( 19 ) - مجا ، م ، چاپى : عبد اللّه
( 20 ) - م : در آن وقتى