فرمودهام « 1 » كه اموال او تمامت استخراج كنى و آنچه بر وى متوجه شود به زودى « 2 » حاصل كنى « 3 » . امير « 4 » جواب داده است كه من خداوند تيغم « 5 » ، وجوه مناظره « 6 » استخراج اموال محاسبهء عمال « 7 » و مقرر گردانيدن وجهى ( به نوع معامله ) « 8 » كار من نباشد ؛ آنچه از او امير المؤمنين خواهد گرفت مقرر شود من مطالبه « 9 » كنم . امير المؤمنين كتاب و اصحاب دواوين « 10 » را فرموده است تا در سراى امير جمع شوند و هر استقصا كه ممكن است در الزام مال با تو به جاى آرند و خط تو بدان « 11 » موجه « 12 » باشد بستانند « 13 » و امير آن مال مطالبه « 14 » فرمايد ، جمع « 15 » شدهاند و ترا به جهت « 16 » آن استدعا كرده « 17 » . پس مرا به مجلس اسحاق آوردند . موسى بن عبد الملك صاحب ديوان خراج « 18 » و حسن بن مخلد « 19 » صاحب ديوان ضياع « 20 » و احمد بن اسرائيل الكاتب و عيسى بن - ابراهيم كاتب فتح بن خاقان و داود بن الجراح « 21 » صاحب الزمام « 22 » را ديدم آنجا نشسته ، مرا بياوردند و در صف نعال بينداختند و اسحق بن ابراهيم در مواجههء من بسى شتمهاى « 23 » صريح بكرد و در ايذاء مبالغتى « 24 » هرچه تمامتر « 25 » به جاى آورد و گفت : مرا عرضهء سخط و آزار امير المؤمنين « 26 » گردانيدهاى « 27 »
هامش
( 1 ) - مجا : ما خود فرمودهايم
( 2 ) - مل : بر وى
( 3 ) - مجا ، ت :
در تحصيل آرى . م ، چا : بستانى
( 4 ) - مل : اسحق
( 5 ) - مجا : تنعم . ت : منعم
( 6 ) - اساس : وجوه
( 7 ) - مل : و محاسبه به اعمال است
( 8 ) - مل : از وجوه
( 9 ) - مجا ، مل : مطالبت
( 10 ) - مل : دفاتر
( 11 ) - مجا : از تو بدانچه
( 12 ) - ت ، مل : متوجه
( 13 ) - ت : نستانند
( 14 ) - مل : مطالبت . م : و اميران مال و مطالبات
( 15 ) - مل : الحال جمع
( 16 ) - ت : بسبب
( 17 ) - مجا ، ت : كردهاند .
( 18 ) - م ، چا : الخراج
( 19 ) - مجا : الحسن بن محمد . ت :
الحسن بن مخلد
( 20 ) - م ، چا : الضياع
( 21 ) - از متن عربى ، م ، مل ، چا .
( ساير نسخ الخراج )
( 22 ) - م : صاحب الزمان
( 23 ) - م : ستمهاى
( 24 ) - م :
مبالغه
( 25 ) - ت : هرچه تمامتر مبالغتى
( 26 ) - مل : امير
( 27 ) - مجا ، م : گردانيده