و چهار طبع من چنان « 1 » مستغرق خوف و خشيت « 2 » گشته است كه اگر سه بنهى ميانكى « 3 » ندانم و دو ساعت در يك « 4 » موضع نتوانم بود ، چه دانم « 5 » كدام هفت مىگويى ؟ من از اندوه نه هفت مىدانم و نه هشت « 6 » » . گفت : ( گوش دل سوى من « 7 » ) دار تا از زبان من بشنوى و به بركات آن « 8 » چشم فرج دارى و اين دعا بر خواند « 9 » : ( سبحان « 10 » الواحد ، سبحان الذى لا يدرى « 11 » له غيره ، سبحان القائم القديم الذى لا منتهى له ) ، ( سبحان الذى يحيى و يميت « 12 » ) ، سبحان الذى هو كل « 13 » يوم فى « 14 » شان ، سبحان الذى خلق ما يرى و مالا يرى ، سبحان الذى علم كل شىء من غير تعليم ، اللهم انى اسألك به حق هذه الكلمات و حرمتهن ان تفعل « 15 » بى كذا و كذا ) . و چند بار اعادت « 16 » كرد ياد « 17 » گرفتم و ( در حال اين شيخ ناپديد شد و ) « 18 » امنى و سكونى در دل من پديد آمد و از آن خوف و رعب « 19 » هيچ در خاطر من نماند ، و هم از آن موضع به امل فسيح « 20 » و اميدوارى « 21 » هرچه تمامتر روى به عبد الملك آوردم و به در سراى او رفتم و دستورى خواستم . مرا دستورى دادند ، در رفتم « 22 » .
عبد الملك گفت : تعلمت السحر ، جادويى كه بدان استظهار جرأت « 23 » نمودى ؟
گفتم : نى يا امير المؤمنين « 24 » و حال با او حكايت كردم و دعا بر خواندم ، مرا امان داد و نكوييهاى بسيار فرمود « 25 » و از آن محنت و بلا « 26 » فرج يافتم .
هامش
( 1 ) - م : ندارد
( 2 ) - مجا : خشية . ت ، م : وحشت
( 3 ) - مجا ، ت :
ميانگين . م : من يكى . مل : ميان يكى
( 4 ) - ت : ندارد
( 5 ) - م : دانم كه
( 6 ) - ت : بهفت و نه هشت مىندانم نهفت
( 7 ) - مجا ، ت : ندارد
( 8 ) - م : اين دعا
( 9 ) - مجا : بخواند
( 10 ) - مجا ، م : سبحان الاله . ت : سبحان من لااله الا هو
( 11 ) - ت : لايدى . م : لابدى
( 12 ) - م : ندارد
( 13 ) - مجا ، فى كل
( 14 ) - مجا ، م : هو فى
( 15 ) - ت : يفعل
( 16 ) - م ، چاپى : اعاده
( 17 ) - ت ، م : تا ياد
( 18 ) - م و چاپى : ندارد
( 19 ) - م : دهشت
( 20 ) - م : وافر
( 21 ) - م : اميدى
( 22 ) - مجا ، م : چون در رفتم
( 23 ) - ت : چنين جرأت
( 24 ) - م ، مل ، چاپى : امير
( 25 ) - مجا ، ت : بكرد
( 26 ) - مجا ، ت ، م ، چاپى : بلا و محنت