تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 113

مساهمون:

ص١١٣
گاه چون سايه نشستن ز پس هر خس و خار * گه چو خورشيد « 1 » به تنهائى « 2 » پويان « 3 » بودن
گاه از آوازى چون طفلان ترسنده « 4 » شدن * چون زنان گه به دروغى دو سه شادان بودن
حزم به ديدن « 5 » و در ساعت غافل گشتن * عزم نو كردن و در حال پشيمان بودن
روزى در ميان بيابانى بر « 6 » اين حالت مىرفت ، شخصى « 7 » را ديد محاسن « 8 » سپيد « 9 » و « 10 » جامه‌هاى سپيد « 11 » پوشيده نماز مىگزارد « 12 » ، در موافقت او به « 13 » نماز مشغول گشت « 14 » چون شيخ سلام نماز باز داد « 15 » پرسيد كه تو از كجايى و اينجا چه مىكنى ؟ گفت : گريخته‌ام و « 16 » متوارى ، از « 17 » جور سلطان خائف « 18 » شده « 19 » و بر « 20 » جان خود « 21 » نا ايمن « 22 » گشته « 23 » ، در « 24 » اين « 25 » بوادى وادى به وادى مىگردم و بر اميد مفازه « 26 » از اين مفازه بدان مىروم « 27 » و ساعة فساعة « 28 » هلاك را مترقب و قتل را مترصد مىباشم . شيخ « 29 » گفت : ( فاين انت عن « 30 » السبع ) كجايى تو « 31 » از آن هفتگانه ؟ گفتم : « كدام هفت كه شش جهت « 32 » و پنج حس
هامش
( 1 ) - مج : خرشيد ( 2 ) - مل : به پنهانى ( 3 ) - ازم و چاپى . مج ، مجا : به زمان . مل : پنهان ( 4 ) - مل ، چاپى : ترسيده ( 5 ) - مجا و چاپى : ناديدن ( 6 ) - مجا : در ( 7 ) - ت ، چاپى : شيخى ( 8 ) - م : محاسنى ( 9 ) - م ، مل ، چا : سفيد ( 10 ) - مل و چاپى : كه ( 11 ) - م : سفيد . مل : پاك ( 12 ) - م : ميكرد ( 13 ) - مجا : در ( 14 ) - م : شد ( 15 ) - ت ، م : نماز را سلام داد مجا : سلام داد ( 16 ) - ت : ندارد ( 17 ) - مجا : و از ( 18 ) - م : ندارد ( 19 ) - مل : گشته ( 20 ) - مل : از ( 21 ) - ت : ندارد ( 22 ) - ت : نا امن ( 23 ) - مل : شده ( 24 ) - مجا : و در ( 25 ) - م : اين بيم ( 26 ) - م : مغازه به مغازه . مل : ازين مغازه بدان مغازه ( 27 ) - م : ميدوم ( 28 ) - م ، مل : ساعت به ساعت ( 29 ) - ت : آن شيخ ( 30 ) - ت : من ( 31 ) - ت : ندارد ( 32 ) - م : جهت شش
الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 113 | القاضي التنوخي / اسماعيل حاكمي / حسين بن اسعد دهستانى