تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الفرج بعد الشدة ( فرج بعد از شدت ) ( فارسى ) — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
ندادم . او « 1 » مصحف برگرفت و باز گشاد ، اول سطر « 2 » اين « 3 » بود كه
( عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ )
« 28 » ، چون بر خواند رويش سياه شد و تغيرى فاحش در بشرهء او ظاهر گشت « 4 » و مصحف « 5 » فراز كرد « 6 » . چون ديگر بار بگشاد اين « 7 » بر خواند « 8 » :
( وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ )
« 29 » . قلق و اضطراب او زيادت « 9 » شد « 10 » . و بار سوم مصحف باز كرد ، « 11 » ( اين آيت بر آمد « 12 » ) كه « 13 » :
( وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ )
« 30 » . پس مصحف بنهاد و گفت : ايها الامير حق بشارت بده « 14 » كه بىشك و شبهت « 15 » تو خليفه خواهى بود « 16 » . گفتم : اللّه اللّه ، در خون من سعى مكن و از خداى - تعالى - بترس « 17 » ، از ايزد - عز اسمه - به دعا و تضرع بقاى امير المؤمنين « 18 » موفق مىخواهم و سلامت « 19 » ذات شريف او ، مرا با خلافت « 20 » چه كار و مثل تو در عقل و كفايت و شهامت « 21 » روا ندارد « 22 » كه چنين سخن « 23 » بر زبان راند « 24 » . بعد از آن با من به حديث « 25 » درآمد « 26 » و ( الحديث شجون « 27 » )
هامش
( 1 ) - م : ندارد ( 2 ) - م : اول سطرى كه آمد ( 3 ) - ت : آن . چاپى : اين آيه ( 4 ) - م : شد ( 5 ) - م : ندارد ( 6 ) - م : بر هم نهاد ( 7 ) - ت : اين آيت ( 8 ) - مجا : برآمد ( 9 ) - م ، مل : زياده ( 10 ) - م : گشت ( 11 ) - مجا : بگشاد ( 12 ) - مجا : ندارد . م : اين آيت آمد ( 13 ) - ت : ندارد ( 14 ) - ت : بشارت من بده ، مل : بشارت ميدهد . چاپى : بشارت به من داد ( 15 ) - م ، مل : شبهه ( 16 ) - مل : ندارد . م و چاپى : خواهى شد ( 17 ) - مجا : و از خدا بترس ت : و از خداى بترس ( 18 ) - م : دولت امير . مل : ندارد ( 19 ) - م و چاپى : سلامتى ( 20 ) - مجا : در خليفتى . ت : با خليفهء ( 21 ) - ت : بىنقطه ( 22 ) - مجا : بچنين اتفاقات . م : بچنين اتفاق ( 23 ) - مجا ، م : جنس اين سخن ( 24 ) - مل : رانى ( 25 ) - ت : در حديث . مل : به خدمت ( 26 ) - ت : آمد ( 27 ) - چاپى : و آن حديث مشحون . مل افزوده : و ازين سخن بدان سخن و . ( 28 ) - الاعراف ، 126 ( 29 ) - القصص ، 4 ( 30 ) - النور ، 55