روى « 1 » به آسمان كرد و دعايى « 2 » بگفت « 3 » كه ترجمهء آن « 4 » اين است : كه خداوندا اميدوار به رحمت توام ، قادرى در « 5 » عوض دادن آنچه تلف شد به بهترين خلفى « 6 » كه از نعمت خود ارزانى آنچه تو لايق دانى « 7 » از دستگيرى درماندگان و پايمردى بيچارگان بكن كه روزى ما بر تست « 8 » و اميد ما به تست « 9 » . هنوز از آن موضع فراتر نشده بودم « 10 » كه مردى بزرگ از اصحاب دنيا « 11 » بدان موضع رسيد . آن حال با او « 12 » حكايت كردند ، در حال پانصد دينار زر بدان عورت بخشيد ، خداى - تعالى - در نزديكترين حالتى دعاى او را اجابت كرد و فرج قريب « 13 » ارزانى داشت .
الحكاية الثانيه « 14 » - ابن حمدون « 15 » نديم « 16 » روايت كرد « 17 » كه ( امير - المؤمنين المعتضد بالله با من حكايت كرد كه « 18 » ) چون اسماعيل بن بلبل ميان من « 19 » و پدرم امير المؤمنين « 20 » الموفق « 21 » تضريب كرد « 22 » و راى او بر « 23 » من به اكاذيب و تخليط « 24 » متغير گردانيد تا بر من ساخط گشت و مرا حبس فرمود . و بامداد و شبانگاه خائف بودمى كه به قتل من فرمان دهد و اسماعيل چيزى
هامش
( 1 ) - ت : رو
( 2 ) - م : اين دعا
( 3 ) - ت : بكرد . مل : كرد . م و نسخ چاپى اصل دعا را دارد : ( اللهم انت المامول لاحسن الخلف و بيدك التعويض عما تلف فافعل ما انت اهله فان ارزاقنا عليك و آمالنا عليك و آمالنا مصروف ( عربى : منصرفة ) اليك . )
( 4 ) - ت : ترجمهاش
( 5 ) - ت : به
( 6 ) - مل : خطى
( 7 ) - ت ، چا ، چب : انى
( 8 ) - مل : كه روى ما بر درگه تو بازست
( 9 ) - مل : و اميد ما بر شما
( 10 ) - م ، چاپى : بود
( 11 ) - م : دينار
( 12 ) - م : اين را با وى
( 13 ) - اساس : قريب فرج . ت : فرج قربت . مل : قرب مخرج
( 14 ) - م افزوده : من الباب الثالث
( 15 ) - چاپى : حمدان
( 16 ) - مل : النديم
( 17 ) - مجا ، ت افزوده : و گفت . م ، چاپى : حكايت كرد و گفت . مل : حكايت كرد كه
( 18 ) - مل : عبارت ميان دو پرانتز را ندارد
( 19 ) - مل : او
( 20 ) - م : امير . مل : ندارد
( 21 ) - مل : منافق
( 22 ) - م : نمود
( 23 ) - مجا : با
( 24 ) - م : تخيل و تغليط . چا : تخييل و تغليط .
چب : تحيل و تغليظ