الباب الثالث من بشر بفرج من نطق فال « 1 » و نجامن محنه « 2 » بقول « 3 » او دعاء او ابتهال « 4 »
باب سوم - حكايت حال جماعتى كه به فال نيك يا به دعاى « 5 » خوب يا سخن « 6 » خوش شدت ايشان به فرج انجاميد و محنت ايشان « 7 » به نعمت « 8 » بدل « 9 » گشت و اين باب چهل و سه حكايت است :
الحكاية الاولى « 10 » - قاضى مزنى « 11 » حكايت كرد « 12 » كه زنى را ديدم در باديه « 13 » و سرما آمده بود و زراعت آن عورت را باطل گردانيده و سبب معاش و مايهء انتعاش او از آن بود و مردمان او را در آن « 14 » مصيبت تعزيت مىدادند و تصبر « 15 » مىفرمودند ، او « 16 » در ميان « 17 » دست به قبلهء دعا برداشت و
هامش
( 1 ) - م : تفال . چا ، چب : بفال . متن عربى : ندارد
( 2 ) - مجا : محنة . ت :
محبه . م : محنته
( 3 ) - مجا : تقول . ت ، م : يقول
( 4 ) - مل : عنوان عربى را ندارد
( 5 ) - م : دعايى
( 6 ) - م : يا با سخنى
( 7 ) - م ، مل ، چا ، چب : ندارد
( 8 ) - م و چاپى افزوده : و مسرت
( 9 ) - م : مبدل
( 10 ) - م افزوده : من باب الثالث
( 11 ) - اساس : ( بىنقطه ) . مجا : نرنى . مل : مداينى . عربى : البر
( 12 ) - ت : ندارد
( 13 ) - اساس : ندارد . مجا ، م ، مل : كه
( 14 ) - مجا : ازان . ت :
درين
( 15 ) - م ، مل : صبر
( 16 ) - ت : كه او
( 17 ) - ت . م ، مل : در آن ميان