فانزل اللّه - تعالى -
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً )
« 21 »
و على بن ابى طالب - كرم اللّه وجهه « 1 » - فرمود : ( عند تناهى الشدة تكون الفرجة و عند تضايق البلاء يكون الرخاء و مع العسر يكون اليسر ) .
معنى آنست « 2 » كه چون سختى و رنج به نهايت رسد ، فرج و آسانى « 3 » نزديك بود « 4 » و چون بلا كار بر مرد تنگ گرداند رخا « 5 » بر عقب بود و با « 6 » دشوارى به همه حال آسانى بود « 7 » . و هم از او « 8 » روايت است « 9 » كه باك ندارم كه اطلس محبت « 10 » در من پوشانند يا گليم محنت بر من « 11 » افكنند ، اگر بلا باشد صبر و رضا سرمايه سازم و اگر عطا بود بر او شكر پيرايه كنم . و اعرابى به نزديك « 12 » امير المؤمنين على - رضى اللّه عنه « 13 » - آمد و گفت : مردى صاحب واقعه و محنت زدهام مرا چيزى بياموز كه در « 14 » محنت مرا سودمند بود .
امير المؤمنين گفت « 15 » : يا اعرابى بليات را اوقات است و شدايد را غايات و كوشش بنده در دفع محنت « 16 » پيش از گذشتن « 17 » مدت آن زيادت « 18 » كردن باشد در محنت . و خداى - تعالى - مىفرمايد :
( إِنْ أَرادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كاشِفاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكاتُ رَحْمَتِهِ ، قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ )
« 22 » .
هامش
( 1 ) - اساس : روى آن را خط كشيده و با خط جديد نوشتهاند : عليه السلام
( 2 ) - م ، چاپى : ترجمه آنست
( 3 ) - مجا : آسايش
( 4 ) - مل : شود
( 5 ) - مجا .
م : رجا
( 6 ) - مل : و باهر
( 7 ) - مجا ، ت : باشد
( 8 ) - مل : از آن حضرت .
م و چاپى : وى
( 9 ) - م : مرويست
( 10 ) - ت ، م ، مل ، چا ، چب : نعمت
( 11 ) - مل : در بر . چب : درمن
( 12 ) - مل : نزد حضرت
( 13 ) - ت : كرم الله وجهه . مل : عليه السلام . م : ع
( 14 ) - م : ندارد
( 15 ) - مل : حضرت فرمود كه . م :
امير المؤمنين على گفت
( 16 ) - مل : دفع آن
( 17 ) - مل : همانا كه سنن
( 18 ) - مل ، م : زياده
( 21 ) - الانشراح ، 6
( 22 ) - الزمر ، 38