و قاضى تنوخى « 1 » اين معنى را نظم داده است « 2 » :
انا روينا عن النبى رسول اللّه فيما افيد من ادبه * لو دخل العسر كوة لاتى يسران و استخرجاه « 3 » من ثقبه
و اين را ترجمه مىگويم « 4 » :
روايت است ز صدر رسل كه يسرانند * روان شده ز پى عسر دايما بستاخ « 5 »
اگر چنان كه « 6 » به سوراخ در شود سختى * برون كنند دو آسانيش از آن سوراخ
و اين خبر « 7 » بر وجهى « 8 » ديگر روايت كردهاند « 9 » كه سيد - عليه السلام « 10 » - فرمود « 11 » : ( لو دخل العسر فى جحر لجاء اليسر حتى يدخل معه ) : ( اگر دشوارى « 12 » در سوراخى شود آسانى بيايد و با او در آنجا شود « 13 » ) . پس اين آيت « 14 » بر خواند :
( فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً ، إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً )
« 21 »
و در روايتى ديگر چنانست كه سيد نشسته بود و در برابر او سنگى بود فرمود كه ( لو جائت العسرة حتى تدخل هذا الحجر لجاءت اليسرة حتى تخرجها
هامش
( 1 ) - مل : برخى
( 2 ) - مل : بنظم آورده . مجا و ت افزوده : آنجا كه مىگويد
( 3 ) - جزت : فاستخرجا
( 4 ) - مجا : الترجمه ، ت : و من اين را ترجمه مىگويم . مل : قطعه
( 5 ) - مل : گستاخ
( 6 ) - مل : چنانچه
( 7 ) - مجا : و اين سخن . ت : و ابن جرير
( 8 ) - ت : وجهى . مل : وجه
( 9 ) - ت : كرده است .
مل : از حضرت سيد رسل و گلدستهء باغ توكل فرمود
( 10 ) - مجا : صلى الله عليه و على آله و سلم
( 11 ) - ت : سيد فرمود عليه السلام
( 12 ) - ت : دشخوارى
( 13 ) - م : رود
( 14 ) - مل : ندارد
( 21 ) - الانشراح ، 5 و 6