بسا خداوند « 1 » نعمت كه حق « 2 » آن به شكر نگزارد « 3 » و بسا صاحب بليت كه صبر در آن مقام به كار ندارد و جزع سود نكند تا از مدت بليت لحظهاى و از ايام شدت ساعتى مانده باشد .
و مدائنى در كتاب الفرج بعد الشدة و الضيقه آورده است كه ابن شبرمه « 4 » چون شدتى روى نمودى ، گفتى « 5 » : ابرى است كه پيوسته شد ، « 6 » زود باشد كه باز شود و گشاده گردد . و بعضى از حكما گفتهاند كه نهايت محنت و اندوه اول فرج باشد .
و عن ابى هريره « 7 » - رضى اللّه عنه - قال : ( سمعت النبى - صلى اللّه عليه و سلم « 8 » - يقول : انى لان اكون فى شدة اتوقع بعدها رخاء احب الى من ان اكون فى رخاء اتوقع بعده شدة ) : معنى آن باشد « 9 » كه اگر در سختى « 10 » باشم كه بعد از آن اميد آسانى « 11 » باشد دوستر از آن دارم كه در آسانى « 12 » باشم كه بعد از آن بيم سختى بود .
و هم رسول - صلوات اللّه عليه - فرمود « 13 » : ( لو كان العسر فى كوة لجاء يسران فاخرجاه « 14 » ) : يعنى اگر دشوارى « 15 » فى المثل « 16 » در روزنى رود « 17 » دو آسانى بر عقب او بيايند « 18 » ، و او را از آن روزن بيرون كنند « 19 » .
هامش
( 1 ) - م : خداوندان
( 2 ) - م ، چا ، چب : در حق
( 3 ) - م : شكر شكر آرد . مل :
بگزارد . چب : نگذارد
( 4 ) - مل : ابن شيرويه
( 5 ) - مجا : گفت
( 6 ) - مجا :
ندارد . م ، مل : شده و . چا ، چب : شد و
( 7 ) - م ، چا ، چب : و عن النبى
( 8 ) - مجا : صلى الله عليه و على آله . ت : عليه السلام
( 9 ) - م ، چاپى : ترجمه آنست
( 10 ) - بجزت ، م ، چب : ساير نسخ : محنتى
( 11 ) - مل : نجاتى
( 12 ) - مل :
آسايشى
( 13 ) - مجا : ندارد . م : فرمودهاند
( 14 ) - م : لو دخل العسر فى حجر لجاء اليسر حتى يدخل معه
( 15 ) - ت : دشخوارى
( 16 ) - م : ندارد
( 17 ) - م :
در سوراخى شود
( 18 ) - مل : بيايد
( 19 ) - مجا : كشند . چا : كند