فاطمه است ، و خلفاى معاصر او غاصباند ، و لذا نسبت به فرزندان على ستمكارند . [ 68 ]
ابو حنيفه على را در پيكار جمل و ديگر درگيريها بر حق مىدانست . او بارها به مناسبتهاى مختلف اين نظر را ابراز كرده است ، كه از آن ميان مىتوان به موارد زير اشاره كرد :
نظر او را در مورد جمل پرسيدند ، گفت : على در اين مورد به عدالت رفتار كرد ، و او در پيكار با اهل بغى [ بيعتشكنان ] داناترين امت بود .
از سخنان اوست : هر كس كه با على جنگيد ، باطل است و حق با على خواهد بود . . .
باز از سخنان اوست : امير المؤمنين على زمانى با طلحه و زبير جنگيد كه آن دو با او بيعت كردند و پس از آن به مخالفت برخاستند . [ 69 ]
روزى به شاگردانش گفت : آيا مىدانيد كه چرا شاميان با ما دشمن هستند ؟
گفتند : نه . گفت : براى اينكه اگر ما در درگيرى بين على و معاويه حضور داشتيم ، قطعا با على ( رضى الله عنه ) و در سپاه او بوديم .
بعد گفت : آيا مىدانيد كه چرا اهل حديث با ما مخالفند ؟ ، گفتند : خير . او گفت : دليلش اين است كه ما اهل بيت رسول خدا را دوست داريم و به فضايل آنان اعتراف مىكنيم . در روايت ديگرى ، ابو حنيفه در ارتباط با پرسش اخير گفت : علتش آن است كه ما خلافت على ( رضى الله عنه ) را ثابت و قطعى مىدانيم ولى اهل حديث چنين باورى ندارند .
از آنجا كه در اينجا هدف استخراج تمام اخبارى كه بر گرايش و ميل ابو حنيفه به اهل بيت گواهى مىدهد نيست ، و نيز چون نمىخواهيم درباره گرايش شيعى او نفيا يا اثباتا بحث كنيم ، سخن را كوتاه مىكنيم ، چرا كه اين مسائل ارتباطى با بحث فعلى ندارد .
دلايل كشته شدن ابو حنيفه
مطلبى را كه در اينجا لازم است به آن توجه كنيم ، دلايل كشته شدن ابو حنيفه به دست منصور به وسيله زهر است . آيا دليل اين اقدام يارى ابو حنيفه از اهل بيت بوده است ؟ يا اينكه به اين علت بوده كه او مقام قضاوت را نپذيرفت ؟
در اين مورد اتفاق نظر وجود ندارد . برخى گفتهاند علت مرگ ابو حنيفه فقط عدم پذيرش مقام قضاوت بوده است . منصور او را از كوفه به بغداد دعوت و به او