ديگر را رها سازند .
پس از صلاح الدين مذهب شافعى رونق بيشترى گرفت ، زيرا پادشاهان ايوبى شافعى بودند . مذهب شافعى در ابتداى رواج در مصر عرصه را بر مذهب مالكى تنگ كرد و سرانجام پيروزى به دست آورد ، تا آنجا كه مالكيان مصر ، در هراس از اينكه مردم مذهب مالكى را فراموش كنند ، عليه شافعيان به ستيزه برخاستند ، و كار به آنجا كشيد كه دست به كشتار آنان زدند . علت پيروزى مذهب شافعى پشتيبانى و حمايت بنى عبد الحكم از آن مذهب بود ، چرا كه آن خاندان از موقعيت مهم و منزلت بلندى در مصر برخوردار بود . ابو محمد عبد الله بن حكم بن اعين بن ليث ، از حاميان و مبلغان مذهب شافعى بود . وى در آغاز پيرو مذهب مالك بود كه پس از اشهب به رياست آن مذهب رسيده بود . وقتى كه شافعى وارد مصر شد و بر منزل او فرود آمد ، او را بسيار احترام كرد و پذيرايى گرمى از ميهمان به عمل آورد ؛ تا اينكه شافعى در خانه او درگذشت . پس از آن ابو محمد مذهب مالك را رها كرد و به مذهب شافعى روى آورد ، و نوشتههاى شافعى را براى خود نوشت .
با اينكه شافعى رعايت حرمت حكومت را كرده بود ، و از طرف هارون الرشيد نامهاى براى امير مصر آورده و در آن تقاضا شده بود كه احترام او را نگه دارند ، در عين حال بين او و مالكيان ناسازگارى پديد آمد ، هر چند كه پيروزى نهايى از آن او شد .
سفر شافعى به مصر در سال 198 ه . روى داد . گفته شده است كه او با امير عبد الله بن عباس بن موسى عباسى به اين سفر رفت . در مصر جمعى از بزرگان مانند بنى عبد الحكم ، ربيع بن سليمان ، ابو ابراهيم اسماعيل بن يحيى مزنى و بويطى به شافعى گرويدند و آراء او را نوشتند و مذهب او را منتشر كردند .
مذهب حنبلى
اين مذهب به امام احمد بن محمد بن حنبل بن هلال بن اسد بن ادريس بن حيان بن عبد الله بن انس بن عوف بن قاسط بن مازن بن ذهل بن شيبان ( 164 - 241 ه . )
منسوب است . وى در بغداد متولد شد و در همانجا درگذشت .
مذهب حنبلى ، كه آخرين مذهب پديد آمده از مذاهب چهارگانه از نظر زمانى است ، در بغداد شكل گرفت . اين مذهب در خارج از بغداد چندان شهرت و توسعه نيافت ، و به اندازه مذاهب ديگر رواج پيدا نكرد . در سدهء هفتم هجرى مذهب حنبلى در مصر پيروان اندكى داشت ، اما در سال 738 ه . هنگامى كه عبد الله بن