دولت ، عمر جامعه بشرى كوتاه باشد بلكه بايد نسل بشر باقى بماند تا غرض اساسىتر خود از آفرينش را استيفا نمايد چون تخلّف از اغراض در حكمت ازلى پروردگار محال است .
( 1 ) دليل دوم : بعيد مىنمايد كه مدت زمان حصول نتيجه ، بسيار كمتر از مدت زمان فراهم آمدن مقدمات باشد ؛ زيرا مىدانيم براى آمادهسازى بشريت جهت درك روز موعود مدت زمان بسيار طولانى به درازاى عمر آدمى طول كشيده است كه دست كم چندين هزار سال مىباشد البته اگر - آن چنان كه ديرينهشناسان معتقدند - بيشتر از اين نباشد . اين زمان طولانى آكنده است از ميليونها حادثه در زندگى بشر مانند : قربانى شدنها ، رنجها ، خون دل خوردنها و تلاشهاى انبيا و اوليا و مصلحان و شهدا و . . . همهء اينها مقدمهاى براى روز موعود و زمينهاى براى حصول شرايط مطلوبى است كه تحقق آن روز بدون وجود آن شرايط امكان ندارد ؛ پس آيا معقول است فراهم آمدن مقدمات ، هزاران سال به طول انجامد اما نتيجه دهى تنها در نه سال يا كمتر باشد ؟ چنين برداشتى در نهايت دورى از داورى عقل است . اين يعنى نسلهاى فراوانى از انسانها براى سعادت يك نسل فدا شوند . اين امر عقلا قبيح و در حكمت ازلى پروردگار محال مىباشد . اين محال بودن ، مادامىكه نسلهاى دوران پس از ظهور به حدى از فراوانى جمعيت نرسند كه فداكارى و جانفشانى نسلهاى سابق در راه آنها از قبيل قربانى كردن مصلحت جمعيت اندكى در راه مصلحت جمعيت فراوانى باشد ، باقى است . حال كه معلوم شد عمر بشر پس از واقعه ظهور طولانى است و او به صرف واقعه ظهور به هدف برين خود نخواهد رسيد ، پس لازم است در خلال اين عمر طولانى براى دست يا بى به آن هدف ، برنامهريزى صورت گيرد و همانطور كه بشر براى رسيدن به روز موعود آماده گرديده ، چارهاى جز آمادهسازى او براى رسيدن به هدف برتر پس از ظهور وجود ندارد .
هم چنان كه پيش از اين با برنامه الهى براى دوران قبل از ظهور آشنا شديم ؛ بايد با ساختار برنامه الهى براى دوران پس از ظهور و مراحل مختلف آن نيز آشنا شويم .
( 2 )
ارتباط دو برنامه الهى
اگر مقصود از برنامه الهى براى پيش از ظهور ، تنها رسيدن به واقعه ظهور امام مهدى عليه السّلام باشد در اين صورت اين برنامه در لحظه ظهور پايان مىپذيرد . ولى برنامه جديد به طور طبيعى هرگز در لحظه ظهور آغاز نمىشود زيرا كه آن برنامه ، برنامهاى جهانى است كه اجراى عدالت در آن براى رسيدن به عبوديت مطلق صورت پذيرفته است و اجراى عدالت و عملى نمودن آن در همان لحظه آغازين ظهور امكانپذير نيست بلكه به تلاشى ژرف و پردامنه از سوى امام عليه السّلام و اصحاب مخلصش در نبردى نظامى و فرهنگى و تسلط كامل بر جهان نياز دارد ؛ در نتيجه هرگاه اين تلاشها به بار نشست ، برنامه كلى الهى براى دوران پس از ظهور آغاز مىشود .
( 3 ) از اين رو در فهم اين موضوع با سه احتمال روبهرو هستيم :
احتمال اول : ما بين دو برنامه ، فاصله زمانى محدودى مىباشد كه خود داراى برنامهء خاصى است و هدف از آن تسلّط كامل امام عليه السّلام بر همه جهان و استقرار دولت جهانى مىباشد .
روزى كه تلاشهاى امام عليه السّلام به بار بنشيند و عدالت كامل در جهان پياده شود ؛ آن روز ، اولين روز