2 - اين تعداد محدود ، از نظر اخلاص و نيروى اراده از آن افراد مرتد برترند ؛ زيرا اينان موفق شدهاند و آنان شكست خوردهاند و اين موفقيت جز از ژرفاى ايمان بر نمىخيزد .
( 1 ) طبيعى است فرض نماييم امام مهدى عليه السّلام از همان آغاز براى كابينهء مركزى دولت جهانى از ميان اين سيصد و سيزده نفر ، دوازده نفر را برگزيده و بقيه را به سرزمينهاى ديگر اعزام نموده است در نتيجه اين دوازده نفر از همهء آنها برترند . آنها به سبب نزديكى به امام عليه السّلام مواضع و انديشههاى ايشان را بيش از ديگران در مىيابند و نيز مصالح جهانى را تشخيص مىدهند ؛ از اين نظر به موفقيت در آزمايش نزديكترند .
اما اين روايت از بعضى جهات قابل مناقشه مىباشد :
الف - بر اساس معيارهاى ما در كتاب حاضر ، اين حديث شريف به تنهايى براى اثبات تاريخى كافى نيست و قراين كلى كه از آن برداشت نموده و ضميمهء آن ساختيم ، هر چند محتواى آن را تأييد مىنمايد ولى در حقيقت امكان وقوع آن را تأييد مىكند نه اثبات وقوع آن را .
ب - اگر از روش اعجازى ( كه گفتيم دعوت الهى نمىتواند همواره از آن مدد بگيرد ) چشمپوشى نماييم ، مىتوانيم بگوييم ارتداد اين افراد نقص بزرگى براى شايستگان اداره جهان نخواهد بود زيرا اگر اينان كه بر اساس برنامه الهى در دوران پيش از ظهور از متن بشريت بر آمدهاند تا امام مهدى عليه السّلام را يارى كنند ، نتوانند استقامت بورزند و شايستگى كاملى براى ادارهء حكومت خود نداشته باشند ، پس امام عليه السّلام چگونه خواهد توانست افراد ديگرى را به سرعت جايگزين آنان نمايد ؟ و چون هنوز زمانى كافى براى تربيت و تكامل بر بشريت نگذشته است تا حاكمان جديدى به مراتب بهتر از اين مخلصان آزموده از متن جامعه بشرى برآيند ، اين كار ( اگر اعجاز را دخالت ندهيم ) بسيار بعيد خواهد بود .
( 2 ) پس وقتى به سياق حديث توجه كنيم در مىيابيم آنها مدت كمى - احتمالا چند ماه - در دولت مهدوى حكمرانى خواهند كرد ، در نتيجه اين مدت محدود براى بر ملا شدن نقاط ضعف آنان كافى است ولى براى پديد آوردن جايگزينى بهتر از آنان كافى نيست . وقتى چنين شد ، كنار رفتن آنها از مناصب حكومتى بعيد مىنمايد ؛ زيرا اين كار موجب اخلال در دولت جهانى و اهداف بزرگ آن خواهد شد .
( 3 ) ج - امام مهدى عليه السّلام نخستين بار در هنگام ظهور ، براى يارانى كه در مسجد الحرام با او بيعت مىكنند ، حقانيت خود را ثابت مىنمايد . حال چگونه مىتوان آنها را مرتد و كافر دانست ؛ در صورتى كه مردم به همت همينان به حقانيت امام عليه السّلام پى بردهاند ؟
قطعا مهمترين دليلى كه حضرت صاحب الامر عليه السّلام مىتواند براى حقانيت خود بياورد ، فتح جهان و اجراى كامل عدالت در آن است و ما به اجماع علماى اسلام و بلكه علماى همه اديان ، مهدى را مهدى نمىدانيم مگر آن كه اين كار را به سر انجام رساند و بنيان حكومتى جهانى را پىريزى نمايد .
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 450
مساهمون: حسن سجادپور
ص٤٥٠