( 1 ) نكته دوم : مراد از « امر جديد » ممكن است يكى از معانى زير باشد :
1 - أمر ( مفرد أوامر ) به معنى قانونگذارى و دستور است . در اين صورت مراد از امر جديد اشاره به احكام و دستورهاى جديدى است كه تا پيش از ظهور شناخته شده نبوده و امام عليه السّلام در دولت خود آنها را اعلان خواهد فرمود .
2 - أمر به معنى عقيده يا رويكرد فكرى مىباشد . اين واژه در برخى روايات به همين معنى آمده است . بنابراين مراد از امر جديد ، اشاره به سطح جديد و ژرفى از فكر و بينش مىباشد كه امام عليه السّلام در دولت خويش آن را اعلان خواهد نمود .
3 - أمر به معنى امارت ، امامت يا خلافت مىباشد . واژهء امر در شمارى از روايات به همين معنا آمده است . « أمر جديد » در اين معنا ، شبيه تعبير روايى « سلطان جديد » مىباشد ؛ جز آن كه سلطان بر اساس معناى عرفىاش ، شامل قوانين كلى مىباشد اما امارت ، توصيفى است براى شخص امير و فرمانده و ناگفته پيداست كه امارت و فرماندهى امام مهدى عليه السّلام شكلى نو از امارت مىباشد كه پيش از آن حتى در دولت نبوى صلّى اللّه عليه و آله نيز سابقه نداشته است . به طور مثال پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله با منحرفان و منافقان با مدارا و نرمى برخورد مىفرمود اما امام مهدى عليه السّلام آنها را از دم تيغ خواهد گذرانيد .
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اعلان برخى از احكام واقعى را به تأخير انداخت ولى امام مهدى عليه السّلام همه احكام را اعلام خواهد فرمود . رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله در منطقهاى محدود ، حكومت خويش را تشكيل داد در حالى كه گستره دولت حضرت بقية اللّه عليه السّلام ، همه پهناى زمين است . دربارهء جديد بودن امارت و حكومت آن حضرت كافى است بدانيم دولت او جهانى مىباشد چيزى كه در تاريخ بشر هرگز سابقه نداشته است .
( 2 ) نكته سوم : مقصود از « دعوت جديد » يكى از دو معناى زير مىباشد :
1 - فراخوانى به مفاهيم و احكامى كه مهدى عليه السّلام پس از ظهورش مردم را به آن دعوت مىنمايد .
2 - خود دعوت جديد باشد ؛ مانند دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به حق و عدالت كه پيش از آن سابقه نداشته است . دعوت امام مهدى عليه السّلام نيز از لحاظ خالص بودن روشها و آزادگى در بيان و توازن و همگونى در محتوا ، شبيه دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىباشد و هر دو به لحاظ انديشه به يك ريشه بر مىگردد .
( 3 ) نكته چهارم : ممكن است از « كتاب جديد » يكى از موارد زير متصور گردد :
1 - منظور قرآن جديدى باشد كه امام عليه السّلام به جاى قرآن كريم خواهد آورد . اين احتمال بىترديد باطل است زيرا همه مسلمانان با وجود اختلاف در مذهب بر اين باورند كه امام مهدى عليه السّلام متدين به اسلام و پيرو كتاب خدا و سنت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىباشد . روايات در اين باره به تواتر رسيدهاند و اصولا برنامه كلى الهى ، اقتضايى جز اين ندارد . اينكه امام عليه السّلام قرآن جديدى بياورد به اين معناست كه آن حضرت قرآن كريم را نسخ نموده و در برابر اسلام بايستد . اين بر خلاف دلايل قطعى و ضرورى است و به يقين حتى آيه جديدى را نيز نخواهد آورد چه رسد به آن كه كتابى كامل بياورد .
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 389
مساهمون: حسن سجادپور
ص٣٨٩