4 - شايد اشاره به نكتهاى باشد كه در روايات آمده و آن اينكه امام مهدى عليه السّلام در امر قضاوت و داورى شيوهاى جديد را در پيش مىگيرد . در روايت مىخوانيم « او هم چون داوود نبى عليه السّلام ، بدون پرسش از شاهدان ، داورى مىنمايد » . به اين موضوع در فصل آخر همين بخش خواهيم پرداخت .
همه اين موارد چهارگانه درباره مفهوم « قضاى جديد » محتمل مىباشد ولى مورد سوم محتملتر به نظر مىرسد زيرا از قرينهاى برخوردار است و آن قسمتى از روايت مىباشد كه در آن آمده است : « على العرب شديد » « بر عربها سخت و دشوار است » .
( 1 ) محور ششم : به رغم شهرت عمومى ، حديثى را نيافتيم كه امام مهدى عليه السّلام را آورندهء « دين جديد » معرفى كند . شايد اين شهرت به دليل برداشت عوامانهاى است كه برخى افراد از يك مورد از عناوين ششگانهاى كه گذشت ، داشتهاند و انجام آن بر فردى عادى بسيار سخت است .
حتى اگر روايتى هم رسيده باشد ، مراد از آن اين نيست كه حضرت شريعت جديدى را خواهد آورد كه در تقابل با اسلام و ساير اديان باشد ؛ زيرا روشن است كه مهدى عليه السّلام پيامبر نيست و از طرفى ديگر بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ، پيامبر ديگرى نيز نخواهد آمد و همانطور كه قبلا دانستيم و روايات متواتر هم آن را تأييد مىنمايد ، امام مهدى عليه السّلام فقط قانون اسلام را پياده مىكند . بنابراين اگر مراد از آن روايت فرضى ( كه امام مهدى عليه السّلام را آورنده دين جديد معرفى مىنمايد ) همين مطلب باشد ، لازم است آن را به سبب وجود دلايل قطعى در رد محتواى آن ، به كنارى نهاد . سرانجام مناسبتر آن است كه به فرض وجود چنين روايتى ، آن را قانون جديدى بدانيم كه امام عليه السّلام به اعتبار اطاعتش از خداى متعال ، براى مردم به ارمغان مىآورد .
( 2 ) محور هفتم : در برخى روايات خوانديم امام عصر عليه السّلام چونان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، امرى نو و دعوتى جديد را مىآغازد . اين مطلب دربارهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روشن است زيرا آن حضرت مردم را به مدد نبوت جديد ، از عصر تيرگى و جاهليت بيرون آورد و به دوران نور و عدالت رهنمون گرديد . دعوت اسلامى در غربت آغاز شد . مؤمنان در سالهاى نخست بعثت در گمنامى و انزوا شاهد ستم و آزارهاى مشركان بودند و اين وضع ادامه داشت تا آن كه دعوت اسلامى فراگير شد و غربت مسلمانان بر طرف گرديد . اما در پى آزمايشهاى الهى و گرايش مردم به ستم و عصيان ، اسلام دوباره غريب گشت و اين وضع تا طلوع آفتاب هدايت و عدالت مهدوى ، ادامه خواهد داشت . امام مهدى عليه السّلام به گاه ظهور ، امرى جديد و دعوتى جديد را آغاز مىنمايد كه جامعه اسلامى از زمانهاى بسيار دور ، در نتيجه انحراف و كژپويى خويش از آن محروم بوده است .
البته اين تازگى صد در صد نخواهد بود بلكه پايهء آن از قبل گذاشته شده ، همانطور كه اصول و پايههاى كلى دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز با دعوتهاى پيامبران پيشين هم ريشه است . با اين تفاوت كه پيوستگى دعوت مهدى موعود عليه السّلام به آموزههاى اسلامى به مراتب بيشتر از ارتباط دعوت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله با تعاليم پيامبران گذشته مىباشد .
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 392
مساهمون: حسن سجادپور
ص٣٩٢