بشر ساخته .
( 1 ) همه اين ويژگىها مىطلبد كه امت اسلامى در بالاترين مرتبه ايمان و ژرفترين درجات اخلاص بوده و خود الگويى برتر براى برنامهاى كه شعارش را مىدهد ، باشد . هر مسلمانى كه چنين نباشد ، دير يا زود موجب اخلال در اجراى برنامه عادلانه مهدوى در سطح كشور خود و جهان شده و به هدف اصلى ظهور آسيب خواهد رسانيد ، از اين رو بايد از فوايد حضور و خدمات احتمالى چنين شخصى چشم پوشيد و اين مهم با حذف او از صحنه حيات امكانپذير مىگردد . البته اين بدان معنا نيست كه رهبر موعود عليه السّلام پيش از آغاز حركت جهانى ، نخست كار همه اين منحرفان را يكسره مىسازد ؛ خير ، بلكه آن بزرگمرد انجام اين كار را در زمانى مناسب به مخلصانى كه شايستگى آن را دارند ، خواهد سپرد . توضيح اين مطلب را پس از اين در ضمن رواياتى كه به صراحت از تداوم كشتار به مدت هشت ماه سخن گفته است ، خواهيم آورد .
( 2 ) محور سوم : نكاتى دربارهء روايات اين بخش
نكته اول : از ظاهر روايات چنين بر مىآيد كه امام مهدى عليه السّلام با شمشير مىجنگد ؛ اما روشن است كه اين سلاح ، مناسب دوران صدور اين روايات است و آن حضرت به گاه ظهور با سلاح متعارف همان عصر پيكار خواهد كرد و اساسا معنا ندارد از سلاحى بهره ببرد كه كارآيىاش در حدّ صفر مىباشد ؛ مگر آن كه پاى معجزه به ميان آيد كه آن هم نشدنى است زيرا پيشتر ثابت كردهايم در چنين مواردى كه جايگزين طبيعى ( بهرهگيرى از سلاح متعارف زمان ) وجود دارد ، معجزه مجال ظهور ندارد . بدين ترتيب بايد از واژه « شمشير » ( سيف ) معنايى رمزى را دريافت كه بر هر سلاحى قابل تطبيق باشد .
( 3 ) نكته دوم : در روايات بسيارى آمده است كه كارهاى حضرت بقية اللّه عليه السّلام بىجدّ و جهد و بدون تحمل رنج ، راست نمىآيد ؛ زيرا اگر قرار بود چنين شود ، بايد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله هم بدون جهاد و شهادت به اهدافش نايل مىگشت .
حال كه براى پيامبر خير البشر چنين است ، براى ديگران نيز چنين خواهد بود . اين نه بدان خاطر است كه مرتبه آن ارجمندان ، پايين است بل بدان جهت است كه دعوت الهى بر اين مدار نمىگردد .
( 4 ) سرّ اين موضوع آن است كه آزمونهاى الهى تنها شامل مردمان معمولى يا افرادى كه در درجات پايين ايمانى قرار دارند ، نمىشود بلكه اين فرآيند همه رهبران بزرگ هم چون پيامبران و اوليا معصوم عليهم السّلام را فرا مىگيرد . آنان نيز بايد به تناسب جايگاه رفيع خود از گذرگاههاى تنگ و طاقتسوز مشكلات و رنجها عبور كنند تا به درجاتى بسيار فراتر از عصمت نايل آيند . « 1 »
( 5 ) اگر آنها به راحتى به مقصود خويش برسند ، از كماليافتگى مطلوب كه جز با تلاش و رنج به دست نمىآيد ، بىبهره مىمانند . چنين كارى ، ظلم در حق آنهاست . و خداوند بر كسى ستم روا
هامش
( 1 ) . الصدر ، سيد محمّد ، همان ؛ ص 506 .