آيد و تلاش افراد در اين راه ، با توجه به آن كه ياران امام قائم عليه السّلام از پيش تعيين شدهاند ، بىثمر خواهد ماند .
اين مطلب با قانون آزمايش الهى كه پيش از ظهور در جريان است و بستگى به ايمان و از خودگذشتگى آنها در راه حق دارد ، چگونه سازگار مىباشد ؟ اين پرسش را مىتوان در سه سطح مورد بررسى قرار داد :
( 1 ) سطح اول : اينكه ناهمگونى احتمالى بين مفهوم كلى آزمايش الهى و تعيين سيصد و سيزده نفر - يعنى همان اخلاصگذاران درجه اول - را ، امرى ثابت و قطعى در روايات تلقى نماييم و تنها تعيين اين تعداد را معتبر بدانيم نه چيزهاى ديگرى را كه درباره آنهاست .
( 2 ) براى رفع اين تنافى مىتوان سه پاسخ ارائه نمود :
1 - موفقيت در آزمايش الهى و نايل شدن به درجه نخست اخلاص ، مخصوص اين عده نيست ؛ زيرا شمارى از افراد امت به آن پايگاه رفيع و اصل گرديدهاند و پيش از ظهور بدرود حيات گفتهاند .
در آن نسل تعداد چنين مؤمنان مخلصى به نصاب لازم نرسيده و تنها نسلى كه شمارى كافى از آن پيشروان مخلص را در خود دارد ، نسلى است كه در دوران آنها ظهور محقق مىگردد .
در اين صورت طبق قانون كلى الهى ، براى رسيدن به آن درجه عالى راه هموار است و زمان كافى وجود دارد و حركت در آن مسير به اختيار و اراده انسانها وانهاده شده است .
2 - در اينجا مسأله ، فقط مسأله زمان است و نه چيز ديگرى ؛ و آن نيز كاستى و فزونى نمىپذيرد ؛ زيرا هم چنان كه ظهور پيش از فراهم آمدن شمار كافى از آن مخلصان روى نمىدهد همينطور از زمان بر آمدن اين تعداد مشخص هم به تأخير نمىافتد .
ولى طبق قانون كلى الهى پيش از رسيدن به حد نصاب ، فرصت كافى براى تكميل تدريجى آن تعداد از ميان همه مردم وجود دارد و اين به همت و از خودگذشتگى آنها بستگى دارد . اما پس از به حد نصاب رسيدن ، هر چند اين قانون به جاى خود باقيست ولى ظهور به طور طبيعى از زمان خودش به تأخير نمىافتد و بدين ترتيب قانون گذشته به طور كامل به هدف خود مىرسد و سير تربيت بشر به برنامه و قانون جديد الهى منتقل مىگردد . پس عدم امكان افزايش در آن تعداد خاص ، تنها به خاطر بيان فرصت قانونى براى امتحان و آزمايش الهى نيست بلكه به خاطر آن است كه اگر آن تعداد كافى يافت شوند ، ظهور صورت خواهد گرفت ؛ همان چيزى كه قانون آزمايش الهى را به صورت نوين ديگرى تغيير خواهد داد .
3 - اگر از همه آنچه گفتيم دست شسته و فرض نماييم آن تعداد ( يعنى سيصد و سيزده نفر ) ويژه افراد خاصّى است ، باز مىتوانيم با نگاهى جامعهشناسانه و فلسفى به اين پرسش پاسخ دهيم كه آن را به زودى در سطح سوم خواهيم آورد .
( 3 ) سطح دوم : پس از آن كه به تنافى بين تعداد سيصد و سيزده نفر و قانون آزمايش الهى پايان داده و
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: حسن سجادپور
ص٢٥٦