و آرمانها و بينشها و گرايشها و تضادها و ترسها و مصلحتانديشىها و زمينهسازيها و دلبستگيها و وابستگيهاى ريشهدار و ديرينهى طبقاتى و قبايلى و غريزى و سياسى را براى كسى كه بافت اجتماعى و ريشههاى تاريخى و رابطههاى كهن سياسى مدينه و اصحاب كبار پيامبر ( ص ) را مىشناسد و از اين پنجاه سال تاريخ پر از دينبازى و مردمفريبى و تحريف و جعل و توطئه و خيانت - از سقيفه ( سال 11 ) تا كربلا ( سال 61 ) به خوبى آگاه است ، حكايت مىكند "
بههرحال ، حرف من اينست كه اگر بىطرفانه و با روشى كه مثلا " يك مستشرق اسلامشناس و يا مورخ عادى براى بررسى و كشف مكتب سياسى و نظام رهبرى در اسلام اتخاذ مىكند ، بخواهيم طرز عمل و شيوهء سخن و كيفيت برداشت و طرح اين رجال را از مسئلهى حكومت و رژيم سياست و تعيين خلافت در دورهء حساس 25 سال - از مرگ پيامبر ( ص ) تا قتل عثمان ملاك قرار دهيم ، به همان فرض اول نويسنده خواهيم رسيد كه پيغمبر رفت و بقول ابو بكر و عمر تكليفى معين نكرد و سرنوشت كار را پس از خويش ، به ابتكار اصحاب كبار و رجال بزرگ مهاجر و انصار گذاشت و يا به استدلال و استناد ابو بكر ، جانشينى و رهبر را به " مهاجرين " سپرد تا خود ، به هر
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص١٥٥