روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 92

و فرمان يافتم كه بين شما به عدالت رفتار كنم ) و آن گاه قرآن فرمان مىدهد كه همهء دين باوران و مؤمنان بايد عدالت را هر چند بزيان خود و بستگانشان باشد بر پاى دارند و از راه هوسرانى به بيداد و ستمگرى نپردازند و در اين باره چنين مى فرمايد : ( اى ايمان آوران ، همگى برپادارندگان دادگرى و گواهان براى خدا باشيد هر چند بزيان شما يا پدران و مادران و بستگان شما باشد ، چه خدا از آنان سزاوارتر است ، پس از هوسهاى خود پيروى نكنيد و از دادگرى كناره نجوئيد عدالت را خداوند ، از همه چيز بتقوى كه قانون تكامل انسانهاست نزديك تر ميداند و مردم را برحذر مى دارد كه مبادا بخاطر خشمها و خشنوديهاى شخصى از آن دست بدارند و چنين مى فرمايد : ( مبادا دشمنى گروهى شما را از دادگرى بازدارد ، به عدالت گرائيد كه عدالت از هر چيز به تقوى نزديكتر است ) در قضاوت و حكمرانى هم فرمان به عدالت مىدهد و مى فرمايد : ( و چون در ميان مردم حكمرانى و داورى كنيد بدادگرى فرمان رانيد )