روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 136

پس على ، هر دو يادگار پيامبر را نگهبانست هم قرآن را كه به علم آن آگهى دارد و بفرمان آن بهتر از هر كس عمل مىكند و هم خاندان پيامبر از نژاد اوست و هر دو يادگار در او فراهم است و اوست كه بچنين نيرو و امتيازى پرچم ايمان را برمى افرازد و مردم را از مزاياى عدل و سلامت و اخلاق و شناخت درستى ها و نادرستى ها و آگاهى ها بهره‌مند مى سازد على براى گسترش حق و نابودى باطل جنگاورى نيرومند است كه بازوى پرتوان او براى درهم كوفتن قدرت كفر و ستم به حركت مى آيد و نيروى تبهكاران را درهم مى شكافد و در پهنهء نبرد هرگز بسستى و ناتوانى نمى افتد و مردانه چنين مى گويد : ( به خدا سوگند من در پيشاپيش ارتش ايمان ، به پيش ميراندم تا سپاه كفر را درهم مى شكستم و نيروى دشمن را تسليم و رام مى كردم هرگز نترسيدم و خيانت نكردم و سستى نورزيدم به خدا سوگند كه پهلوى باطل را در هم مى شكافم تا حقيقت را از درون آن بيرون كشم ) دلاورى على همچون نيرومندى قهرمانان افسانه‌اى تاريخ نيست بلكه توانمندى پيكر او از توانائى جان و ايمانش برمى خيزد و به همين روى اعتمادى كامل بنفس خويش دارد و نيروى روح و پيكر را بهم مى آميزد و از اين روى بر سر معاويه كه بر خلاف او از جهت قدرت روح و پيكر ، هر دو ناتوانست فرياد مى كشد و مى گويد : ( مرا به پيكار ميخوانى اگر راست ميگوئى لشكرت را كنار بگذار و منهم