روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 101

فرمانبردارند قرآن مجيد مى فرمايد ( فرمانروائى و فرمان جز از خدا نيست ) و خداوند حكومت خويش را به پيامبر و امامان راستين و زمامداران شايسته و دادگر اسلامى تفويض مى فرمايد و هر كس كه عهده‌دار چنين فرمان والائى است ، جانشين خدا در زمين است و بايد فرمانهاى خداوندى را در متن اجتماع اجرا كند و نمودار و نمايندهء عدل الهى باشد ، پيامبر اسلام با آنكه مقام رسالت و هدايت معنوى انسانها را عهده‌دار بود و وحى خدائى را بمردم ابلاغ ميكرد و عنصر والاى معنويت و ايمان بود ، حكومت اسلامى را نيز عهده‌دار بود و اجتماع را اداره ميكرد و نخستين حكومت اسلامى را تشكيل داد و بنيادهاى زمامدارى دادگرانهء مردم را بر بنيان توحيد و تشريع تأسيس فرمود . على هم كه آگاه‌ترين انسانها برازها و رموز زمامدارى بود به اين اصل استوار عنايتى خاص داشت گر چه به مدت بيست و پنج سال از حق زمامدارى خويش بر كنار ماند ولى براى تمشيت امور مردم لحظه‌اى تغافل نمى ورزيد و به هدايت و نصيحت و گاهى انتقاد شديد خليفگان مى پرداخت و از نابسامانيهايى كه بدايرهء زمامدارى اسلامى رخنه كرده بود رنج مى برد و با هر انحرافى مردانه بمبارزه برمى خاست ، تا اين كه خود بمقام حكومت و خلافت رسيد و در اين دوران كوتاه گر چه