نشدند كه علوم آل محمّد ، در گنجينههائى از ميراث مكتوبى سترگ و شكوهمند محفوظ است و تا امروز دستگرد پيروان ايشان مىباشد .
هنگامى كه سنّت شريف نبوى ، كتابت و جمع و تدوين شد ، و مجموعهء بزرگى از أحاديث فرا خواننده به « حبّ آل محمّد » پيش روى مردم قرار گرفت ، آن پسينيان بر حقيقتى تلخ وقوف يافتند ؛ و آن ، اين كه : موضعگيرى پيشينيانشان در مورد « آل محمّد » چگونه بوده است ؟ ! و پايگاه « آل محمّد » در حكومت و إداره و فقه و تشريع إسلام كجاست ؟ ! آن محبّتى كه پيامبر در مورد أهل بيتش به آن فرمان داده است ، كجا جاى گرفته ؟ ! . . . چگونه است كه هر كس از آل محمّد را در تاريخ مىيابيم ، يا به شمشير و زهر كشته شده ، يا در قعر زندانها و تاريكى سياهچالها در تعذيب به سر برده ، يا تحت تعقيب قرار گرفته و آواره گرديده ، و يا رانده شده و مورد إهانت بوده است ؟ ! آن دشمنى با أهل بيت كه پيامبر از آن نهى فرمود ، اگر اين گونه نيست ، پس چگونه است ؟ ! وقتى نسل متأخّر بر اين حقيقت تلخ وقوف يافت ، از خوف پديدار شدن حقائق ، و بخاطر زشتى و هولناكى اين دشمنى آشكار ، و براى اين كه به آتش اين بغض كه وعيد آن پيشاپيش داده شده ، نسوزد ، به تحريف و تزويرى پناه برد كه نسلهائى پىدرپى از أمّت إسلام را فريب داده است .
آن تحريف و تزوير ، اين ادّعا بود كه « حبّ آل رسول » ، محبّت اسمى صرف است ، بىآنكه به إعطاى حقّى بديشان در حكومت و إداره ، يا فقه و تشريع بينجامد .
پس در اين باره ، به تصنيف و دستهبندى أحاديث و گردآورى مؤلّفات پرداختند تا نشان دهند محبّ آل محمّد هستند ، ولى تغافل كردند و به ظاهر از ياد بردند حبّى كه پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - در مورد خود و خاندانش بر آن تأكيد دارد ، نه واژهء « حبّ » است ، و نه « محبّت عاشقانه » اى فارغ و تهى از معانى ولاء عملى و اقتداء و اتّباع و تأسّى ، و نقض مخالفت ، و رفض مخالفان .
اگر كسى خود را محبّ رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - وانمود كند ،
الإمام الحسين ( ع ) سماته وسيرته ( سيره و سيماى امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 69
مساهمون: جويا جهانبخش
ص٦٩