أكرم ، حضرت محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، در بدر و أحد و أحزاب و جز اينها ، و جانبازيهاى على - عليه السّلام - در جمل و صفّين و نهروان .
همهء اين پيامبران و إمامان و أولياء و صالحان و شهداء و مجاهدان ، در أهداف و آمال و جانفشانىهاشان همسو هستند و ديدگانشان به نتايج كارزار عاشورا دوخته شده است .
همهء نيروهاى كفر و نفاق و فجور و فسق و رذيلت و خيانت و جهل و غرور و إلحاد هم در سپاه بنى أميّه گرد آمده است و مىكوشد انتقام همهء تاريخ سياه خويش را از اين گروه كه برگرد حسين - عليه السّلام - مىچرخد بستاند ؛ مىخواهند فروغ پروردگار را با شمشيرها و سر نيزههاشان فرو بميرانند ! و أمّا دردناكى عاشورا - كه پلكهاى أهل بيت را از گريه رنجور ساخته ، اشك ايشان را روان كرده ، و حزن و اندوه در دلهاشان بر جاى نهاده است - ، ناشى است از وحشيگرى دشمنان نسبت به آن پيكرهاى پاك ، و برخاسته از ستمى است كه در ميانهء روز روشن و پيش چشمان أمّتي كه مدّعى إسلام است ، بر نماينده و نمودار رسول و رسالت روا داشتهاند و نه تنها اين أمّت به مخالفت و إنكار برنخاست ، از شادى بانگ تهليل و تكبير سر داد ! چه ستم و قهر و ألم زشت و فضيحتبارى است كه وحشيانه به پسر دخت پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - حمله برند ؛ آن هم أمّت آن پيامبر كه هم إظهار إسلام مىكنند و هم خود را عرب مىپندارند ؛ و تازه چنان كه ادّعا مىكنند به فرمان خليفگان و واليان چنين كردهاند .
اين ، بازگشت و ارتداد حقيقى است ، نه فقط از إسلام ، بلكه از هر دين مفروض و هر معنى و تعهّد إنسانى يا قومى يا ملّى يا هر انتساب طائفگى يا وابستگى يا هر معناى معقول ديگر .
آنچه در روز عاشورا رخ داد ، جز بر بنياد جاهليّت ، نابينائى ، نادانى ، فريفتگى ، سلطه طلبى ، حماقت ، تمايل به ريختن خونهاى پاك ، روح تجاوزگرى و انتقام ، رذالت ، فرومايگى ، عناد آشكار با حق ، لجاج ، تكبّر و خسران دنيا و آخرت ،
الإمام الحسين ( ع ) سماته وسيرته ( سيره و سيماى امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 187
مساهمون: جويا جهانبخش
ص١٨٧